ஊழல் ஒழிப்பும் சாதி ஒழிப்பும் சாத்தியமா?

புதிய அரசியல் சக்திகள் தோன்றும் போதெல்லாம், அவர்கள் ஆட்சிக்கு வந்துவிட்டால் ஊழலையும் சாதியையும் ஒழித்துவிடுவார்கள் என்ற நம்பிக்கை மக்களிடையே உருவாக்கப்படுகிறது. சமீப காலமாக நடிகர் விஜய் குறித்தும் இத்தகைய எதிர்பார்ப்புகள் முன்வைக்கப்படுகின்றன. விஜய் வந்த பிறகு சிலர் சாதி ஒழிந்துவிட்டது போலவும் பேசுகின்றனர்.

ஊழலும் சாதியும் ஏதோ சில தனிநபர்கள் செய்கின்ற ஒழுக்கக் கேடான தவறுகள் என்றும், நல்லவர்கள் ஆட்சிக்கு வந்தால் அவை மறைந்துவிடும் என்றும் ஒரு மேம்போக்கான பார்வை பரவலாக உள்ளது. 

ஆனால், மார்க்சிய வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதப் பார்வையின் வழியே இந்த இரண்டு சமூகப் பிரச்சினைகளையும் ஆராயும்போது, அவற்றின் வேர்கள் தனிநபர்களிடம் அல்ல; சமூக-பொருளாதாரக் கட்டமைப்புகளுக்குள்ளேயே இருப்பதை காண முடிகிறது.

 

பகுதி 1: ஊழலின் வேர் — சொத்துடைமைச் சமூக அமைப்பு

ஊழல் என்பது சில தனிநபர்களின் ஒழுக்கக் குறைபாடு மட்டுமல்ல. அதிகாரமும் செல்வக் குவிப்பும் சாத்தியமாக இருக்கும் சமூக அமைப்பில் தொடர்ந்து உருவாகும் ஒரு கட்டமைப்புச் சிக்கல்.

இன்று அரசு அதிகாரிகள், அரசியல்வாதிகள், தனியார் நிறுவனங்கள் என பல்வேறு நிலைகளில் ஊழல் பரவிக் கிடக்கிறது. இதற்குக் காரணம் சிலர் மட்டும் பேராசைக்காரர்களாக இருப்பதல்ல; மாறாக, செல்வத்தைக் குவிப்பதற்கான வாய்ப்புகளை சமூக அமைப்பே உருவாக்கித் தருகிறது.

ஊழல் என்பது நேற்று பெய்த மழையில் முளைத்த காளான் அல்ல. அதற்கான அடிப்படை, தனிச்சொத்துடைமைச் சமூக அமைப்பிலேயே இருக்கிறது.

மண்ணையும், மூலதனத்தையும், செல்வத்தையும் வரம்பின்றி தனிநபர்கள் குவித்துக் கொள்ளலாம் என்ற நிலை இருக்கும் வரை, அதைப் பெறுவதற்கான சட்டபூர்வ மற்றும் சட்டவிரோத வழிகளும் தொடர்ந்து உருவாகிக் கொண்டே இருக்கும். ஆண்டான்-அடிமை சமூகத்தில் தோன்றிய இந்தச் சுரண்டல் நடைமுறைகள், நிலப்பிரபுத்துவத்தைத் தாண்டி முதலாளித்துவக் காலகட்டத்தில் மேலும் விரிவடைந்துள்ளன.

ஊழலைக் குறைக்க முடியுமா?

தற்போதைய சமூக அமைப்பில் ஊழலை முழுமையாக ஒழிக்க முடியாது என்றாலும், அதைக் கணிசமாகக் குறைக்க முடியும்.

அதற்கு முதலில் ஒப்பந்த (Contract) முறையின் ஆதிக்கத்தைக் குறைக்க வேண்டும். ஏனெனில், இந்த ஒப்பந்த முறையில்தான் பொதுப் பணிகளுக்கான நிதியில் பெரும் பகுதி கமிஷன், இடைத்தரகர் லாபம், அரசியல் செல்வாக்கு போன்ற வடிவங்களில் கைமாறுகிறது.

தொழிலாளர்களுக்குச் சேர வேண்டிய கூலியில் ஒரு பகுதி ஒப்பந்ததாரர்களின் இலாபமாக மாறுகிறது. அரசாங்கமே நேரடியாகப் பணிகளை மேற்கொள்ளும் போது இந்த இடைநிலைச் சுரண்டல் ஓரளவு குறையும்.

அதே நேரத்தில், அரசாங்கம் நேரடியாகப் பணிகளை மேற்கொண்டாலும் பொருட்கள் கொள்முதல், நிர்வாக முடிவுகள், அதிகார முறைகேடு போன்ற வழிகளில் ஊழல் தொடரும் என்பதையும் மறுக்க முடியாது.

இன்று விஜய் அரசு ஒருபுறம் ஊழல் ஒழிப்பைப் பேசிக்கொண்டே, மறுபுறம் பொதுச் சேவைகளை குறிப்பாக தூய்மைப் பணிகளை ஒப்பந்த மற்றும் தனியார் மயப்படுத்தலின் வழியே நடத்த முனைகிறது. இந்த முரண்பாட்டை கவனிக்காமல் விட முடியாது.

ஊழலின் பொருளாதார அடித்தளம்

ஊழல் மூலம் சேர்க்கப்படும் கருப்புப் பணம் பெரும்பாலும் நிலம், தங்கம், ரியல் எஸ்டேட் போன்ற துறைகளில் முதலீடு செய்யப்படுகிறது.

ஒருவர் எவ்வளவு நிலத்தைக் குவித்துள்ளார், எத்தனை பினாமி பெயர்களில் சொத்துகளை வைத்திருக்கிறார், எவ்வளவு தங்கத்தைச் சேமித்துள்ளார் என்பதைக் கண்காணிப்பது நடைமுறையில் மிகவும் கடினம்.

எனவே, நிலமும், தங்கம் உள்ளிட்ட முக்கிய உற்பத்தி வளங்களும் தனிநபர் சொத்தாக அல்லாமல் சமூகக் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் இருக்க வேண்டும் என்ற கருத்தை மார்க்சியம் முன்வைக்கிறது.

ஒருவருக்குப் பயிரிட நிலம் தேவைப்பட்டால் பயன்படுத்தும் உரிமை வழங்கலாம். குடியிருப்பதற்கு இடம் தேவைப்பட்டால் அதையும் வழங்கலாம். ஆனால், அந்த வளங்கள் சமூகத்தின் கட்டுப்பாட்டிற்கு வெளியே தனிப்பட்ட செல்வக் குவிப்பிற்கான கருவிகளாக மாறக் கூடாது.

இதுவே சமூக உடைமை (Social Ownership) நோக்கிய சிந்தனையின் அடிப்படை.

 

பகுதி 2: சாதி ஒழிப்பு — சமூகப் புரட்சியின் நீண்ட பயணம்

அடுத்து, சாதி ஒழிப்பு குறித்து பலரும் பேசுகிறார்கள். ஆனால், பட்டியல் சாதி மக்களுக்கு சில பதவிகள் கிடைத்துவிட்டாலோ அல்லது அரசியல் பிரதிநிதித்துவம் அதிகரித்துவிட்டாலோ சாதி ஒழிந்துவிட்டது என்று கருதுவது ஒரு மாயையான பார்வை.

சாதியின் அடித்தளம்

சாதி என்பது வெறும் தனிநபர் மனநிலை அல்ல; அது சமூக உறவுகளிலும், திருமண முறைகளிலும், மதச் சடங்குகளிலும், பண்பாட்டு பழக்கவழக்கங்களிலும் ஆழமாகப் பதிந்திருக்கும் ஒரு சமூக அமைப்பு.

இந்தியச் சமூகத்தில் சாதி அமைப்பு நீடித்து நிற்பதற்கு இந்து மதத்தின் வர்ணாசிரமக் கருத்தியல் முக்கிய பங்காற்றியுள்ளது என்பதையும் மறுக்க முடியாது.

எனவே, சாதியை நியாயப்படுத்தும் மத, பண்பாட்டு மற்றும் சமூகக் கருத்தாக்கங்கள் பலவீனப்படுத்தப்படாமல் சாதி ஒழிப்பு முழுமையடையாது.

சட்டங்கள் மூலமாக சாதி அடிப்படையிலான பாகுபாடுகளைத் தடுக்கலாம். பொதுக் குடியிருப்புகள், சமத்துவபுரங்கள், இடஒதுக்கீடு போன்ற நடவடிக்கைகள் மூலம் சாதியப் பகைமையைக் குறைக்கலாம்.

ஆனால், இவை அனைத்தும் சாதியின் வெளிப்பாடுகளைக் கட்டுப்படுத்தும் முயற்சிகளே தவிர, அதன் அடிப்படை சமூக வேர்களை முற்றாக அகற்றும் செயல்முறைகள் அல்ல.

புதிய பண்பாட்டின் தேவை

சாதி அமைப்பைத் தகர்க்க வேண்டுமானால், சாதியைப் பாதுகாக்கும் பண்பாட்டு மற்றும் மத அடையாளங்கள் தங்களின் சமூகச் செல்வாக்கை இழக்க வேண்டும்.

அதற்குப் பதிலாக மனித சமத்துவம், உழைப்பின் மதிப்பு, சமூக நீதி, பகுத்தறிவு ஆகியவற்றை அடிப்படையாகக் கொண்ட புதிய சமூகப் பண்பாடு உருவாக வேண்டும்.

இது ஒரே தேர்தலில் அல்லது ஒரு அரசின் ஐந்து ஆண்டு ஆட்சியில் நிறைவேறக்கூடிய செயல் அல்ல. இது பல தலைமுறைகள் நீளக்கூடிய சமூக மற்றும் கருத்தியல் போராட்டமாகும்.

மார்க்சியப் பார்வையில், மனிதனின் வாழ்க்கையை ஆளும் பொருளாதார மற்றும் சமூக முரண்பாடுகள் குறைந்து, கூட்டுச் சமூக வாழ்வு வலுப்பெறும் போது, மதமும் சாதியும் தங்களது சமூகத் தேவையை இழந்து மெல்ல மெல்ல பின்னுக்குத் தள்ளப்படும்.

 

முடிவுரை

எனவே, ஊழலும் சாதியும் சில கெட்ட மனிதர்களால் உருவாக்கப்பட்ட பிரச்சினைகள் அல்ல; அவை குறிப்பிட்ட சமூக-பொருளாதாரக் கட்டமைப்புகளின் விளைவுகள்.

அதனால், எந்த ஒரு புதிய அரசியல் தலைமையோ, எந்த ஒரு தனிநபர் பிம்பமோ ஆட்சிக்கு வந்த உடனே ஊழலையும் சாதியையும் ஒழித்துவிட முடியும் என்று நம்புவது எளிமைப்படுத்தப்பட்ட அரசியல் கற்பனையாகும்.

ஊழலை உருவாக்கும் தனிச்சொத்துடைமை மற்றும் செல்வக் குவிப்பு அமைப்புகளையும், சாதியைப் பாதுகாக்கும் சமூக மற்றும் பண்பாட்டு அடித்தளங்களையும் மாற்றாமல், இந்த இரு பிரச்சினைகளுக்கும் நிரந்தரத் தீர்வு கிடைக்காது.

உண்மையான சாதி ஒழிப்பிற்கும், ஊழல் ஒழிப்பிற்கும் தேவையானது வெறும் ஆட்சிமாற்றம் அல்ல; சமூகக் கட்டமைப்பை மாற்றும் நீண்டகால கருத்தியல், பண்பாட்டு மற்றும் பொருளாதாரப் போராட்டம்தான்.

அந்தப் போராட்டத்தை நோக்கி மக்களைத் தயார்படுத்துவதுதான் சமூக மாற்றத்தை விரும்புகிறவர்களின் உண்மையான வரலாற்றுப் பொறுப்பாகும்.

ஊரான்