பொதுவுடைமைக்குத் தடை: வர்ணமா, வர்க்கமா?

முன்னுரை

சமீபத்தில் எனது வலைப்பூவில் வெளியான தோழர் மகேந்திரனின் த.வெ.க. சேர்க்கை மற்றும் “மனித ஆளுமையின் சிதைவு” குறித்த கட்டுரையின் மீது, நண்பர் ஒருவருடன் வாட்ஸ்அப் குழுவில் நடைபெற்ற ஆரோக்கியமான சித்தாந்த விவாதத்தின் சுருக்கப்பட்ட தொகுப்பு இது.

வாசகர்களின் சிந்தனைக்கே இந்த உரையாடலை அர்ப்பணிக்கிறேன்.

1. தனிநபர் விலகலும், கட்சிகளின் தடம்மாற்றமும்

நண்பர்: கம்யூனிச இயக்கத்தில் நீண்ட காலம் இருந்த மகேந்திரன் த.வெ.க.-விற்கு மாறுவதை “முதலாளித்துவச் சிதைவு” என்றும், மற்ற கட்சிகள் கூட்டணி மாறுவதை “நுகர்வுப் பண்டங்கள்” என்றும் பிரித்துப் பார்ப்பது முரண்பாடாக உள்ளது. இரண்டுமே ஒன்றுதானே?

ஊரான்: நிச்சயமாக இரண்டும் தன்மையில் ஒன்றுதான்.

முதலாளித்துவ நுகர்வுச் சந்தை என்பது தனிநபரை மட்டும் பண்டமாக்குவதில்லை; அது தேர்தல் அரசியல் கட்சிகளின் நிறுவன ஆளுமையையும்கூட ஒரு நுகர்வுப் பண்டமாகவே (Commodity) மாற்றியமைக்கிறது. தேர்தல் ஆதாயங்களுக்காகக் கட்சிகள் தடம்மாறுவது குட்டி முதலாளித்துவ ஊசலாட்டத்தின் கூட்டு வடிவமே தவிர வேறல்ல.

2. இந்தியக் கட்சிகளும் சனாதன சித்தாந்தமும்

நண்பர்: பா.ஜ.க. முதல் கம்யூனிஸ்டுகள், தி.மு.க., காங்கிரஸ் வரை இந்தியாவில் உள்ள அனைத்துக் கட்சிகளுமே ஏதோ ஒரு புள்ளியில் இந்து சனாதன தர்மத்தோடு ஒன்றுபடுகின்றன அல்லது அதை எதிர்ப்பதில்லை. திராவிட இயக்கங்கள்கூட அதிகாரத்தில் சாதிவாரிப் பங்கீட்டை உருவாக்கினரே தவிர, முழுமையான சாதி ஒழிப்பைச் செய்யவில்லை. எனவே எல்லாரும் சனாதன ஆதரவாளர்களே.

ஊரான்: பா.ஜ.க.-வைத் தவிர மற்ற கட்சிகளை ஒரே சனாதன முகாமிற்குள் அடைப்பது அரசியல் ரீதியாக மிகைப்படுத்தப்பட்ட பார்வையாகும்.

பா.ஜ.க. மட்டுமே சனாதனத்தைத் தனது அதிகாரப்பூர்வ அரசியல் அடையாளமாக முன்வைக்கிறது. மற்ற கட்சிகளில் தனிநபர்கள் சனாதன நம்பிக்கைகளைக் கொண்டிருக்கலாம்; அல்லது தேர்தல் அரசியலின் அழுத்தங்களாலும் வாக்கு வங்கி கணக்குகளாலும் சனாதனத்தோடு சமரசம் செய்து கொள்ளலாம். ஆனால் அதனால் அவை அனைத்தும் ஒரே அரசியல் முகாமாகிவிடாது.

மேலும், பார்ப்பன ஆதிக்கத்திற்கு எதிராக உருவான திராவிட இயக்கத்தின் தோற்றமே சனாதன எதிர்ப்பின் ஒரு முக்கிய அங்கமாகும்.

சாதி ஒழிப்பின் அவசியத்தை பெரியாரும் அம்பேத்கரும் வலியுறுத்தினர். இருப்பினும், இந்தியச் சமூகத்தில் அதை முழுமையாக நடைமுறைப்படுத்தும் அரசியல்-சமூகச் செயல்திட்டம் இன்னும் நிறைவேறவில்லை. அதேவேளையில், இடஒதுக்கீடு, சமூகநீதி, பொதுக்குடியிருப்புத் திட்டங்கள் போன்றவற்றின் மூலம் சாதிய அடக்குமுறையை பலவீனப்படுத்திய பங்கும் திராவிட இயக்கங்களுக்கே உரியது.

3. பொதுவுடைமைக்குத் தடை: வர்ணமா, வர்க்கமா?

நண்பர்: 1936-லேயே அம்பேத்கர் சுட்டிக்காட்டியபடி, இந்தியாவில் சாதி அமைப்பு (சனாதனம்) உள்ளவரை பொதுவுடைமை சாத்தியமில்லை. மேற்கத்திய நாடுகளில் வர்க்க முரண்பாடு (முதலாளி – தொழிலாளி) உள்ளது; ஆனால் இந்தியாவில் வர்ண முரண்பாடுதான் அடிப்படையானது. தொழிலை மாற்ற முடிந்தாலும், சமூக நிலையை மாற்ற முடியாது. எனவே இந்தியாவில் சனாதனம் இருக்கும் வரை பொதுவுடைமை சாத்தியமில்லை.

ஊரான்: அம்பேத்கர் சுட்டிக்காட்டிய சாதி முரண்பாடு இந்தியச் சமூகத்தைப் புரிந்துகொள்வதற்கு மிக முக்கியமானது. ஆனால் பொதுவுடைமை வளர்ச்சியை விளக்குவதற்கு அது மட்டும் போதுமான காரணியாக இல்லை.

சனாதனத்தின் வலுவான செல்வாக்கு கொண்ட இந்தியாவிலேயே மேற்கு வங்கம் மற்றும் கேரளாவில் கம்யூனிஸ்டுகள் நீண்டகால அரசியல் செல்வாக்கையும் ஆட்சியையும் பெற்றனர். எனவே, பொதுவுடைமை வளர்ச்சிக்கு எதிரான தடைகளை சாதி என்ற ஒரே காரணிக்குள் அடக்க முடியாது.

வர்ண அமைப்பும் முதலாளித்துவ வர்க்க அமைப்பும் ஒன்றல்ல. சாதி இந்தியச் சமூகத்தின் வரலாற்றுப் பிரச்சினை; முதலாளித்துவம் மூலதனக் குவிப்பு மற்றும் உபரி மதிப்புச் சுரண்டலை அடிப்படையாகக் கொண்ட பொருளாதார அமைப்பு.

இன்றைய உலகளாவிய நுகர்வுப் பண்பாடும், முதலாளித்துவத்தின் கலாச்சார ஆதிக்கமும், கூட்டு சமூக உணர்வுகளைச் சிதைத்து தனிநபர் மைய மனநிலையை வளர்ப்பதும் பொதுவுடைமை வளர்ச்சிக்கான முக்கிய தடைகளில் ஒன்றாகும்.

மேலும், கம்யூனிசம் என்பது கருத்துமுதல்வாத (Idealist) தத்துவம் அல்ல; வரலாற்றியல் பொருள்முதல்வாதத்தை (Historical Materialism) அடிப்படையாகக் கொண்ட சமூக அறிவியல் அணுகுமுறையாகும்.

4. நக்சல்பாரி இயக்கமும் மாற்றுப் பாதையும்

நண்பர்: காடுகளிலும் மலைகளிலும் கார்ப்பரேட் கனிமக் கொள்ளையை எதிர்த்துப் போராடும் நக்சல்பாரிகளை மதிக்கிறேன். ஆனால் அரசு அவர்களைத் தீவிரவாதிகளாகச் சித்தரிப்பதால் பொதுச் சமூகம் அவர்களை ஏற்கவில்லை. ஒட்டுமொத்த மக்களும் திரளாத வரை ஆயுதப் போராட்டம் வெல்லாது; இதற்கும் சனாதனமே தடையாக உள்ளது.

ஊரான்: ஆளும் வர்க்க அரசுகள், தங்களுக்கு எதிராகப் போராடும் இயக்கங்களை “தேச விரோதம்” அல்லது “தீவிரவாதம்” என்ற அடையாளங்களின் கீழ் சித்தரிப்பது புதிய நிகழ்வு அல்ல. இது அதிகார அரசியலின் வழக்கமான பரப்புரைத் தந்திரங்களில் ஒன்றாகும்.

ஆதிதிராவிடர் மற்றும் பட்டியல் சாதி மக்களின் பல கோரிக்கைகள் இன்றும் நிறைவேறாமல் இருப்பதற்குக் காரணம் சமூக கட்டமைப்பின் ஆழமான முரண்பாடுகளே.

இந்தியச் சமூகத்தில் சாதி ஆதிக்கமும் முதலாளித்துவச் சுரண்டலும் ஒன்றோடொன்று பின்னிப் பிணைந்துள்ளன. எனவே சமூக விடுதலைக்கான போராட்டம், சாதி ஒழிப்பையும் வர்க்க விடுதலையையும் இணைத்தே முன்னேற வேண்டியுள்ளது.

நிறைவாக...

நண்பர்: “நமது இருவரின் கருத்துப் பரிமாற்றத்தையும், அதற்கான புரிதலையும் வாசகர்களின் முடிவுக்கே விட்டுவிடுகிறேன். நன்றி.”

இந்த விவாதத்தில் வெளிப்பட்டது வெறும் இரண்டு தனிநபர்களின் கருத்து வேறுபாடு மட்டுமல்ல; இந்தியச் சமூகத்தைப் புரிந்துகொள்வதில் "சாதியா முக்கியம், வர்க்கமா முக்கியம்" என்ற நூற்றாண்டு பழமையான ஒரு சித்தாந்த விவாதத்தின் தொடர்ச்சியாகும்.

தொகுப்பு: ஊரான்