மரணத்தின் மௌனத்தை விட, அந்த மரணத்திற்குப்பின் நாம் செய்யும் சடங்குகளின் இரைச்சல் இன்று பெருகிவிட்டது. ஒரு மனிதன் பணக்காரனோ ஏழையோ, நல்லவனோ கெட்டவனோ, இளைஞனோ முதியவரோ - அவர் இறந்த பிறகு அவருக்குச் செலுத்தப்படும் அஞ்சலி என்பது 'டன்' கணக்கில் மாலைகள் குவியும் நிகழ்வாக மாறிப்போயிருப்பது ஒரு வேதனையான சமூக முரண்பாடு.
சடங்காக மாறிய அஞ்சலி
அஞ்சலி என்பது ஒரு மனிதனின் இழப்பிற்குச் செலுத்தும் மனமார்ந்த மரியாதை. இயல்பாகக் கைகூப்பி ஒரு வணக்கம் செலுத்தியோ, கொள்கை வீரர்களுக்குச் செவ்வணக்கம் செலுத்தியோ அல்லது ஒரு நிமிடம் மௌனமாக நின்றோ அந்த மரியாதையைச் செய்ய முடியும்.
ஆனால், இன்று கையில் ஒரு மாலையோடு செல்வது என்பது ஒரு கட்டாயச் சடங்காக (Ritual) மாற்றப்பட்டுவிட்டது. அந்த மாலையின் அளவைப் பொறுத்தே அந்த மனிதருக்கான மரியாதை அளவிடப்படுகிறது என்ற எண்ணமே எவ்வளவு பெரிய அபத்தம்!
மலர் மாலைகள் அணிவிப்பதும், மலர் தூவுவதும் இன்று ஒரு காட்சியாக, ஒரு பகட்டு நிகழ்வாக மாறிப்போனதால், அங்கே உண்மையான துயரப் பகிர்வு மங்கிப்போகிறது.
மாலைக்குப் பதிலாக நிதி: ஒரு நடைமுறைத் தீர்வு
ஒரு இறப்பு நிகழும்போது, மருத்துவச் செலவு, இறுதிச் சடங்கு, வருமான இழப்பு என்கிற பாதிப்பு அந்தக் குடும்பத்தை நிலைகுலையச் செய்கிறது.
அஞ்சலிக்காக வாங்கப்படும் இந்த மாலைகளுக்குச் செலவிடப்படும் தொகை கொஞ்ச நஞ்சமல்ல.
'மாலைக்குப் பதிலாக நிதி' என்ற ஒரு எளிய அறைகூவல் மூலம் சேரும் தொகை, பாதிக்கப்பட்ட அந்தக் குடும்பத்திற்கு ஒரு துணிச்சலான ஆதரவாக இருக்கும்.
உதவி தேவைப்படாத குடும்பமாக இருந்தால் கூட, அந்தத் தொகையை நலிந்தோர் நலனுக்குப் பயன்படுத்தலாம்.
சவப்பெட்டி மீது மாலைகளைச் சாத்திவிட்டுப் புகைப்படம் எடுத்துக் கொள்வதை விட, ஒரு குழந்தையின் கல்விக்கோ அல்லது ஒரு நோயாளியின் மருந்துக்கோ அந்தப் பணம் பயன்படுவதே அறிவார்ந்த செயலாகும்.
மறைமுகப் பாதிப்புகளும் மனித உழைப்பின் வீணடிப்பும்
இறுதி ஊர்வலத்தின் போது சாலைகளில் பிய்த்து எறியப்படும் மாலைகள் வெறும் குப்பைகள் மட்டுமல்ல; அவை ஆபத்துகளும் கூட. ஈரமான பூக்களும் நார் சுருள்களும் இருசக்கர வாகனங்கள் வழுக்கி விழக் காரணமாகின்றன.
.jpeg)
அதைவிடக் கொடுமை, வீதிகளில் வீசி எறியப்பட்ட அந்தப் பூக்களைக் கூட்டித் தள்ளும் தெருவாசிகளின் சாபமும், வசைச் சொற்களும் அஞ்சலி செலுத்தியவர்களின் காதுகளுக்கு எட்டாமலேயே காற்றில் கரைந்து போகின்றன.
பொருளாதார ரீதியாகப் பார்த்தால், மருந்து மற்றும் உணவுத் தேவைக்காக உற்பத்தி செய்யப்படும் பூக்களைத் தவிர, மற்ற அத்தனை பூக்களும் தேவையற்றவையே. ஒரு விவசாயியின் கடும் உழைப்பில் உருவான மலர்கள், சில மணி நேரங்களில் குப்பைகளாக மாறுவது சமூகப் பொருளாதார ரீதியாக ஒரு பெரிய வீணடிப்பு. இந்தப் பூக்களுக்காகச் செலவிடப்படும் மனித உழைப்பும் நீரும் 'விழலுக்கு இறைத்த நீர்' போலத்தான்.
முடிவுரை
மரணம் அனைவருக்கும் வரும். அப்போது நாம் செய்யும் சடங்குகள் நம்மைப் பற்றி என்ன சொல்ல வேண்டும்? "நான் பணத்தை விரயம் செய்தேன்" என்றா? அல்லது "நான் மனிதநேயத்துடன் நடந்தேன்" என்றா?
மரியாதை என்பது மனதிலிருந்து வர வேண்டியது; மலர்களிலிருந்து அல்ல. இறந்தவருக்குச் செய்யும் உண்மையான அஞ்சலி என்பது, அவர் விட்டுச் சென்ற குடும்பத்திற்குத் தோள் கொடுப்பதிலும், அவர் வாழ்ந்த நற்பண்புகளைக் கடைப்பிடிப்பதிலுமே உள்ளது.
மாலைகளைக் குவித்துச் சுற்றுச்சூழலைச் சீரழிப்பதைக் கைவிட்டு, மனிதர்களை உயர்த்தும் ஆக்கப்பூர்வமான பழக்கத்தை நாம் வளர்த்தெடுக்க வேண்டும்.
“பூக்களுக்குப் பதிலாக நிதி உதவி; சடங்குக்குப் பதிலாக மனித உணர்வு – இதுவே இன்றைய காலத்தின் அறம்”.
ஊரான்
தொடர்புடைய பதிவுகள்