கலை —
ஒரு தூய ஆறு!
ஆனால்,
சில கரங்கள்
அதைத் தொடும் போது
அந்த நீர்கூட அழுக்காகி விடுகிறது!
சொல்லடுக்குகளால்
மேடைகளை அதிரவைப்பவன்,
வாழ்க்கைப் பாதையில்
தறிகெட்டுத் தடுமாறுகிறான்.
கருணை சொட்டும் கதைகள்
அவனது உதடுகளில் மலர்கின்றன;
ஆனால்
அந்தச் சொற்களே
அவனது வக்கிரங்களுக்கு
மெல்லியக் கவசமாகின்றன.
கவிதையில் வழியும்
கண்ணீர்த் துளிகள் —
சில நேரங்களில்
குற்றங்களை மறைக்கும்
வண்ணக் கலவைகள்.
ஓவியத்தின் கோடுகள்
அழகை வரையலாம்;
ஆனால்
அவன் உள்ளத்தின் கோடுகளோ
அழுக்கை வெளிப்படுத்தலாம்!
திரையில்
நாயகனாய் ஒளிரும் ஒருவன்
உண்மை வாழ்க்கையில்
ஒரு வீழ்ந்த மனிதன் ஆகலாம்!
மக்களே —
ஒளியை மட்டும் பார்க்காதீர்.
அதன் பின்னாலுள்ள
இருளையும்
ஒருமுறை பாருங்கள்!
பொருளாதாரக் குற்றங்களில்
சமூகத்தைச் சுரண்டுபவனும்,
பாலியல் வேட்டையில்
புரளுபவனும் —
எவ்வளவு பெரிய கலைஞனாக இருந்தாலும்
அவன் நாயகன் அல்ல;
வரலாற்றில் ஒரு கரும்புள்ளி!
நல்லவன் யார்?
நயவஞ்சகன் யார்?
சமுதாயக் கண்ணாடியை
துடைத்துப் பாருங்கள்!
புறந்தள்ளப்பட வேண்டியவர்களை
போற்றத் தொடங்கினால்
தூய்மையான கலைகூட
ஒருநாள்
தீயாய் எழுந்து
தன்னைத்தானே எரித்துக் கொள்ளும்!
விழிப்பாய் இருப்போம்!
திறமை
ஒரு மனிதனை உயர்த்தலாம்;
ஆனால்,
தனிமனித ஒழுக்கமே
மனித வாழ்வின்
உண்மையான அடித்தளம்!
தமிழ்மணி