நோபல் பரிசும் ஏகாதசி விரதமும்: அறிவியல் உண்மையா? ஆன்மீகப் புனைவா?

சமூக ஊடகங்களில் சமீபகாலமாக ஒரு பழக்கம் தொற்றிக்கொண்டுள்ளது. மேற்கத்திய நாடுகளில் ஏதேனும் ஒரு புதிய அறிவியல் உண்மையைக் கண்டுபிடித்து அதற்கு நோபல் பரிசு வழங்கினால் போதும்; உடனே சிலர் கிளம்பி விடுவார்கள்—"இதைத்தான் எங்கள் சனாதன தர்மம் பல்லாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே சொல்லிவிட்டது" என்று வக்காலத்து வாங்க.

முதலில் ஒரு விஷயத்தைத் தெளிவுபடுத்திக் கொள்வோம். ஏகாதசி விரதம் இருப்பது தவறு என்று யாரும் கூறவில்லை. மத நம்பிக்கையின் அடிப்படையிலோ, ஆன்மீக ஒழுக்கத்தின் அடிப்படையிலோ அல்லது உடல்நலக் காரணங்களுக்காகவோ ஒருவர் விரதம் இருப்பது அவருடைய தனிப்பட்ட உரிமை. கேள்வி அதுவல்ல.

இன்று நவீன அறிவியல் கண்டுபிடிக்கும் ஒவ்வொரு உண்மையையும், "இதைத்தான் எங்கள் முன்னோர்கள் ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளுக்கு முன்பே கண்டுபிடித்துவிட்டார்கள்" என்று கூறுவது அறிவியல் அணுகுமுறையா என்பதுதான் கேள்வி.

ஒரு பழக்கத்தில் சில உடல்நல நன்மைகள் இருப்பது ஒரு விஷயம்; அந்தப் பழக்கத்தை உருவாக்கியவர்கள் நவீன உயிரியல் அறிவியலை முழுமையாக அறிந்திருந்தார்கள் என்று கூறுவது வேறு விஷயம். இந்த இரண்டையும் குழப்பக் கூடாது.

இதன் பின்னணியில் உள்ள உண்மைகளை பகுத்தறிவுப் பார்வையோடு அணுக வேண்டியது அவசியம்.

1.யோஷினோரி ஓசுமியின் கண்டுபிடிப்பு என்ன? (ஆட்டோஃபேஜி என்றால் என்ன?)

2016-ல் ஜப்பான் விஞ்ஞானி Yoshinori Ohsumi நோபல் பரிசு பெற்றது உண்மைதான். ஆனால் அவர் கண்டுபிடித்த "ஆட்டோஃபேஜி" (Autophagy) என்பது நீங்கள் நினைப்பது போல மனிதர்கள் "ஏகாதசி விரதம்" இருப்பதைக் குறிப்பது அல்ல.

அவர் 'ஈஸ்ட்' (Yeast) எனப்படும் ஒருசெல் பூஞ்சை உயிரினங்களின் செல்களை ஆராய்ந்து, செல்லுக்குள் இருக்கும் கழிவுகள் எவ்வாறு மறுசுழற்சி செய்யப்படுகின்றன என்ற உயிரியல் செயல்முறையை விளக்கினார். இதற்காகத்தான் அவருக்கு நோபல் பரிசு வழங்கப்பட்டது.

உண்ணாவிரதம் அல்லது உணவுக் கட்டுப்பாடு சில சூழல்களில் ஆட்டோஃபேஜியைத் தூண்டக்கூடும் என்று ஆய்வுகள் கூறுகின்றன. ஆனால் அதற்கும் பதினோராவது திதியான "ஏகாதசி"க்கும் நேரடியான அறிவியல் தொடர்பு இருப்பதாக எந்த ஆதாரமும் இல்லை.

வாரத்தில் ஒருநாள் அல்லது குறிப்பிட்ட இடைவெளியில் உணவைக் குறைத்துக் கொள்வது உடலுக்கு நன்மை தரலாம் என்பது ஒரு பொதுவான மருத்துவக் கருத்து. இதை உலகின் பல்வேறு சமூகங்களும், பல மதங்களும், பல்வேறு வடிவங்களில் பின்பற்றியுள்ளன. எனவே இதை ஒரு குறிப்பிட்ட மதத்தின் தனிப்பட்ட அறிவியல் சாதனையாகக் காட்டுவது தவறான அணுகுமுறையாகும்.

2. வளிமண்டல அழுத்தக் கட்டுக்கதை

ஏகாதசி அன்று பூமியின் வளிமண்டல அழுத்தம் மிகக் குறைவாக இருக்கும் என்றும், அதனால் அன்றைய தினம் உணவு உட்கொள்வது செரிமானக் கோளாறுகளை ஏற்படுத்தும் என்றும் கூறப்படுவது அறிவியல் ஆதாரமற்ற கூற்றாகும்.

பூமியின் வளிமண்டல அழுத்தம் என்பது அந்தந்தப் பகுதியின் காலநிலை, வெப்பநிலை, காற்றழுத்த மாறுபாடுகள் மற்றும் புவியியல் அமைப்புகளைப் பொறுத்து மாறுகிறது. அது ஏகாதசி திதியோடு தொடர்புடையது என்பதற்கான எந்த அறிவியல் ஆதாரமும் இல்லை.

நிலவின் ஈர்ப்பு விசை கடல் அலைகளில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்துவது உண்மைதான். ஆனால் ஏகாதசி திதிக்கும் மனிதர்களின் செரிமானக் கோளாறுகளுக்கும் இடையே காரண-காரியத் தொடர்பு இருப்பதாக அறிவியல் நிரூபிக்கவில்லை.

வானியல் (Astronomy) என்ற பெயரில் ஜோதிடக் கருத்துக்களை அறிவியல் உண்மைகளாகக் காட்டுவது ஏற்றுக்கொள்ள முடியாத ஒன்றாகும்.

3. பல்லாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு மனித அறிவு எங்கு இருந்தது?

"பல்லாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே எங்கள் முன்னோர்கள் ஆட்டோஃபேஜி மற்றும் செல் சுழற்சியைத் துல்லியமாக அறிந்திருந்தார்கள்" என்று கூறுவது வரலாற்று ரீதியாக நிலைக்க முடியாத வாதமாகும்.

மனித குல வரலாற்றில், செல்களின் இருப்பு பற்றிய அறிவே மிகவும் பிற்காலத்தில் உருவானது. 17-ஆம் நூற்றாண்டில் Robert Hooke நுண்ணோக்கி வழியாக செல்களைப் பார்வையிட்ட பிறகுதான் "செல்" என்ற உயிரியல் கருத்து அறிவியல் உலகில் தெளிவாக அறியப்பட்டது.

கத்தி, கோடாரி போன்ற அடிப்படை கருவிகளைக் கண்டறிவதற்கே ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகள் எடுத்த மனித சமூகம், செல்லுக்குள் நடைபெறும் மூலக்கூறு அளவிலான செயல்முறைகளை அறிவியல் ரீதியாக அறிந்திருந்தது என்று கூறுவது ஆதாரமற்ற மிகைப்படுத்தலாகும்.

அக்கால மனிதர்கள் தங்களது அனுபவங்களின் அடிப்படையில் சில பழக்கவழக்கங்களை உருவாக்கியிருக்கலாம். "தொடர்ந்து சாப்பிட்டுக் கொண்டே இருந்தால் உடலுக்கு சிரமம் ஏற்படுகிறது; சில நேரங்களில் உணவைக் கட்டுப்படுத்தினால் உடல் லேசாக இருக்கிறது" போன்ற அனுபவ அறிவுகள் அவர்களிடம் இருந்திருக்கலாம்.

அதில் எந்த மறுப்பும் இல்லை.

ஆனால் அந்த அனுபவ அறிவை, நவீன உயிரியல் அறிவியலுக்கு இணையான அறிவாக மாற்றிக் காட்டுவது வரலாற்றையும் அறிவியலையும் குழப்புவதாகும்.

4.அறிவியல் கண்டுபிடிப்புகளைப் பழைய நம்பிக்கைகளின் மீது ஏன் பொருத்திப் பார்க்க வேண்டும்?

இது ஒரு முக்கியமான உளவியல் மற்றும் அரசியல் போக்காகும்.

இன்றைய அறிவியல் உலகில் ஆயிரக்கணக்கான விஞ்ஞானிகள் பல தசாப்தங்களாக ஆய்வகங்களில் உழைத்து கண்டுபிடிக்கும் உண்மைகளை, தங்களின் பழைமைவாத நம்பிக்கைகளுக்கான ஆதாரங்களாக மாற்ற முயற்சிக்கிறார்கள்.

அப்படியானால், பல்லாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே இந்த அறிவியல் உண்மைகள் அனைத்தும் தெரிந்திருந்தன என்றால்:

• ஏன் காலரா, அம்மை, பிளேக் போன்ற நோய்கள் வந்தபோது லட்சக்கணக்கான மக்கள் உயிரிழந்தார்கள்?

• ஏன் தடுப்பூசிகள், கிருமிக் கோட்பாடு, பென்சிலின் போன்ற மருத்துவ முன்னேற்றங்கள் நவீன அறிவியல் வளர்ச்சிக்குப் பிறகுதான் உருவாகின?

• ஏன் மனிதகுலம் ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகள் நோய்களுடன் போராட வேண்டியிருந்தது?

உண்மை என்னவென்றால், பழங்கால வழக்கங்களில் இருந்த சில எதேச்சையான நன்மைகளை எடுத்துக்கொண்டு, அவற்றுக்கு இக்கால அறிவியல் சாயம் பூசி, பழைமைவாத நம்பிக்கைகளுக்கு புதிய நியாயங்களை உருவாக்க முயற்சிக்கிறார்கள்.

முடிவுரை: வரலாற்றை வரலாற்றுப் பார்வையில் அணுகுவோம்

கடந்த காலத்தில் வாழ்ந்த மனிதர்கள் தங்களுக்குத் தெரிந்த இயற்கை அறிவின் அடிப்படையில் சில பழக்கவழக்கங்களை உருவாக்கினர். அறிவியல் வளராத அக்காலத்தில், சடங்குகளும் மத நம்பிக்கைகளும் மட்டுமே அந்தப் பழக்கங்களை மக்களிடம் கொண்டு சேர்க்கும் ஊடகங்களாக இருந்தன.

அந்தப் பழக்கங்களில் சில உடல்நல நன்மைகள் இருந்திருக்கலாம். ஆனால் அதனால் அவற்றை உருவாக்கியவர்கள் நவீன உயிரியல், மருத்துவம் அல்லது மூலக்கூறு அறிவியலை அறிந்திருந்தார்கள் என்று முடிவு செய்ய முடியாது.

கடந்த கால நம்பிக்கைகளை வரலாறாகப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். இன்றைய அறிவியலை அறிவியல் முறையின் அடிப்படையில் மதிப்பிட வேண்டும்.

அறிவியல் கண்டுபிடிப்புகளை மத நம்பிக்கைகளுக்கான ஆதாரங்களாகவும், மத நம்பிக்கைகளை அறிவியல் உண்மைகளாகவும் மாற்ற முயலும் போக்குகளை விமர்சனப் பார்வையோடு அணுக வேண்டும்.

அறிவியலை அறிவியலாகவும், வரலாற்றை வரலாறாகவும் புரிந்துகொள்வதே ஒரு முற்போக்கான சமூகத்தின் அடையாளமாகும்.

— ஊரான்