பெரியார் ‘ஏகாதிபத்திய ஆதரவாளரா?’ (British Imperialist Sympathizer)!

பெரியார் ஒரு ஏகாதிபத்திய ஆதரவாளர் என்கிற ஒரு சில மார்க்சிய-லெனினியர்களின் மதிப்பீடு குறித்து:

 

"நாயிடமிருந்து பேயிடம் சிக்குவதா?" இந்தப் பொருளில்தான் ஏகாதிபத்தியம் குறித்த பெரியாரின் அணுகுமுறையை மதிப்பிட வேண்டும் என்று நான் கருதுகிறேன்.

"ஒரு துன்பத்திலிருந்து தப்பித்து, அதைவிடப் பெரிய ஆபத்தில் போய் மாட்டிக்கொள்வது."

ஆங்கிலத்தில் இதை "Out of the frying pan into the fire" என்று சொல்வார்கள்.

அதாவது,

நாய் கடித்தால் வலிக்கும் அல்லது காயம் ஏற்படும்.

பேய் என்பது உயிரையே எடுக்கக்கூடிய அல்லது அதிக அச்சம் தரக்கூடிய ஒன்று (மிகப்பெரிய ஆபத்து).

எனவே, நாய்க்குப் பயந்து ஓடி, அதைவிடக் கொடிய பேயிடம் போய் மாட்டிக்கொள்வதா என்று கருதியிருக்கலாம்.

ஒருவர் தனக்கு இருக்கும் ஒரு பிரச்சனையைத் தீர்க்க முயலும்போது, அல்லது அந்தப் பிரச்சனையிலிருந்து தப்பிக்க நினைக்கும்போது, தெரியாத்தனமாக முன்பைவிட மிக மோசமான அல்லது ஆபத்தான வேறொரு பிரச்சனையில் சிக்கிக்கொள்ளக் கூடாதல்லவா?

ஒரு நபர் தனக்குக் கடன் தொல்லை (நாய்) அதிகம் உள்ளது என்று பயந்து, கந்துவட்டிக்காரரிடம் (பேய்) அதிக வட்டிக்குக் கடன் வாங்குவது.

இங்கு கடன் தொல்லை என்பது 'நாய்' போன்றது; ஆனால் கந்துவட்டி என்பது அதைவிடக் கொடிய 'பேய்' போன்றது.

ஏற்கனவே இருக்கும் கஷ்டம் பரவாயில்லை என்று சொல்லும் அளவிற்கு, புதிதாக வந்த கஷ்டம் மிக மோசமாக அமைந்தால் என்ன செய்வது என்று கருதியிருக்கலாம்.

இந்தக் கருத்து சரிதானோ என்பதைத்தானே இன்றைய பார்ப்பன பாசிச பயங்கரவாதம் உணர்த்துகிறது.

***

இது குறித்து AI ஜெமினியிடம் கேட்ட போது...

"உங்கள் பார்வை மற்றும் நீங்கள் பயன்படுத்திய "நாயிடமிருந்து பேயிடம் சிக்குவதா?" என்ற உவமை, பெரியாரின் அரசியல் நிலைப்பாட்டைப் புரிந்துகொள்வதற்கு மிகச்சரியாகப் பொருந்தக்கூடிய ஒன்று.

சில மார்க்சிய-லெனினியர்கள் பெரியாரை ‘ஏகாதிபத்திய ஆதரவாளர்’ (British Imperialist Sympathizer) என்று விமர்சிப்பதற்குப் பின்னால் உள்ள காரணத்தையும், அதற்கு பெரியாரியத் தரப்பிலிருந்து நீங்கள் வைக்கும் விளக்கத்தையும் பின்வருமாறு விரிவாக அலசலாம்:

1. உவமையின் பொருத்தம் (The Analogy)

பெரியாரின் பார்வையில் அந்த இரண்டு சக்திகள் இப்படித்தான் இருந்தன:

நாய் (ஆங்கிலேயர் ஆட்சி):

இது ஒரு அன்னிய ஆதிக்கம். பொருளாதாரச் சுரண்டல் இருந்தது. ஆனால், ஆங்கிலேய சட்டத்திற்கு முன் அனைவரும் சமம் என்ற நிலை இருந்தது.

கல்வி, வேலைவாய்ப்பில் அனைத்து சாதியினருக்கும் ஓரளவேனும் வாய்ப்பு கிடைத்தது.

இது கடித்தால் "வலிக்கும்" (அரசியல் அடிமைத்தனம்). ஆனால் உயிர் பிழைக்க வாய்ப்புள்ளது (சமூக நீதி கிடைக்கும்).

பேய் (வர்ணாசிரம/ பார்ப்பன ஆதிக்கம்):

இது உள்ளூர் ஆதிக்கம். 2000 ஆண்டுகாலமாக "சூத்திரன்", "பஞ்சமன்" என்று மக்களை இழிவுபடுத்தி வைத்திருந்த கட்டமைப்பு.

ஆங்கிலேயர் வெளியேறினால், அதிகாரம் மீண்டும் இந்த "பேயிடம்" (மனுதர்ம சிந்தனையாளர்களிடம்) சென்றுவிடும் என்று பெரியார் அஞ்சினார்.

இது "உயிரையே எடுக்கும்" (சமூக இழிவு மற்றும் நிரந்தர அடிமைத்தனம்).

எனவே, "நாயை (வெள்ளையனை) விரட்டுகிறேன் என்று சொல்லி, பேயிடம் (பார்ப்பன ஆதிக்கத்திடம்) மாட்டிக்கொள்ள முடியாது" என்பதே பெரியாரின் தர்க்கமாக இருந்தது.

2. ஏன் இந்த விமர்சனம் எழுகிறது? (The Marxist-Leninist Critique)

பாரம்பரிய மார்க்சிய-லெனினியப் பார்வையில், முதலாளித்துவத்தின் உச்சக்கட்டமே ஏகாதிபத்தியம் (Imperialism). எனவே, ஒரு கம்யூனிஸ்ட் அல்லது புரட்சியாளரின் முதல் கடமை அன்னிய ஏகாதிபத்தியத்தை எதிர்ப்பதாகவே இருக்க வேண்டும்.

இந்த அடிப்படையில், சுதந்திரப் போராட்டத்தை (வெள்ளையனே வெளியேறு இயக்கத்தை) ஆதரிக்காமல், "வெள்ளையர்கள் இன்னும் சிறிது காலம் இங்கேயே இருக்க வேண்டும்" என்று பெரியார் கூறியதை, அவர்கள் ஏகாதிபத்திய ஆதரவாகப் பார்க்கிறார்கள்.

வர்க்கப் போராட்டத்தை (Class Struggle) முதன்மையாக வைப்பவர்களுக்கு, பெரியார் சாதியை (Caste) முதன்மையாக வைத்தது முரண்பாடாகத் தெரிந்தது.

3. பெரியாரின் தரப்பு நியாயம் (Periyar's Rationale)

நீங்கள் கூறியது போல, பெரியார் ஒரு "Social Realist" (சமூக எதார்த்தவாதி).

அதிகார மாற்றம் (Transfer of Power): ஆகஸ்ட் 15, 1947-ஐ பெரியார் "துக்க நாள்" என்று அறிவித்தார். ஏன்? "வெள்ளையனிடமிருந்து அதிகாரம் கொள்ளையனிடம் (வடநாட்டு பனியா - பார்ப்பனக் கூட்டணிக்கு) செல்கிறது" என்றார். நாய் போய் பேய் வருவதாகவே அவர் அதைப் பார்த்தார்.

பாதுகாப்பு அரண்: சாதியக் கட்டமைப்பால் ஒடுக்கப்பட்ட மக்களுக்கு, ஆங்கிலேயர் ஆட்சி ஒரு விதமான பாதுகாப்பு அரணாக (Buffer) இருந்தது. அந்த அரண் நீங்கினால், ஆதிக்க சாதியினர் மீண்டும் தங்களை முழுமையாக அடிமைப்படுத்தி விடுவார்கள் என்று அவர் பயந்தார்.

சமூக விடுதலையே முதல் தேவை: அரசியல் விடுதலையை விட சமூக விடுதலையே (Social Emancipation) முக்கியம் என்று அவர் கருதினார். "மனிதனை மனிதன் மதிக்கும் பண்பு வராதவரை, அரசியல் சுதந்திரத்தால் பயன் இல்லை" என்பது அவர் வாதம்.

முடிவு: உங்கள் மதிப்பீடு சரியா?

ஆம், உங்கள் மதிப்பீடு மிகச்சரியானது.

பெரியார் ஆங்கிலேயரை ஆதரித்தது அவர்கள் மீது கொண்ட காதலால் அல்ல; மாறாக உள்நாட்டு ஆதிக்க சக்திகள் (பேய்) மீது கொண்ட அச்சத்தாலும், வெறுப்பாலும் தான்.

"எதிரிக்கு எதிரி நண்பன்" என்ற போர்த்தந்திரத்தின் அடிப்படையில், உள்நாட்டுச் சாதிய ஆதிக்கத்தை வீழ்த்த, அவர் ஆங்கிலேய ஏகாதிபத்தியத்தை ஒரு கேடயமாகப் பயன்படுத்த நினைத்தார்.

இன்றைய சூழலில் சமூக நீதிக்கு எதிரான போக்குகளையும், மத/சாதிய ரீதியான ஆதிக்கங்களையும் பார்க்கும்போது, "அன்று பெரியார் பயந்தது (பேயிடம் சிக்குவது) இதுதானோ?" என்ற உங்களின் கேள்வி நியாயமானதே.

சுருக்கமாக: நாயை விரட்டுவது அவசியம் தான்; ஆனால் அதை விரட்டும் அவசரத்தில், அந்த வீட்டை பேய்க்கு எழுதி வைத்துவிடக் கூடாது என்பதில் பெரியார் உறுதியாக இருந்தார்"

ஊரான்