அச்சமே ஆன்மீகத்தின் ஊற்றுக் கண்!

தாயின் வயிற்றிலிருந்து இந்த உலகிற்கு வரும் எந்தக் குழந்தைக்கும் சமூகத்தைப் பற்றிய அச்சம் இருப்பதில்லை. அச்சம் என்பது பிறவிக் குணமன்று. ஆனால், குழந்தை வளர வளர அதன் மனதில் எதிர்காலம் பற்றிய அச்சத்தை விதைக்கிறது இச்சமூகம்.

"படிப்பு வரவில்லை என்றால், வேலை கிடைக்கவில்லை என்றால், வசதி பெருகவில்லை என்றால், வாழ்க்கையில் தோற்றுவிட்டால், வயதான காலத்தில் யார் பார்ப்பார்கள்?" – இவ்வாறாக, வாழ்க்கையில் நாம் எதிர்கொள்ளும் சமூக-பொருளாதார பிரச்சனைகள்  நமது வாழ்வின் ஒவ்வொரு கட்டத்திலும் அச்சத்தை உருவாக்குகின்றன.

ஆன்மீகச் சந்தையும் 'அச்ச அறுவடையும்'

மனிதனுக்கு அச்சம் உருவானவுடன் அவனுக்கு ஒரு துணை தேவைப்படுகிறது. இந்த உளவியல் தேவையைத்தான் ஆன்மீக நிறுவனங்கள் தங்களுக்குச் சாதகமாக அறுவடை செய்கின்றன.

மனிதனின் அச்சத்திற்குச் சமூக-அரசியல் தீர்வைத் தேடுவதற்குப் பதிலாக, ஆன்மீகம் 'பரிகாரத் தீர்வை' முன்வைக்கிறது:

• "நோய் தீர வேண்டுமா? பரிகாரம் செய்!"

• "வேலை வேண்டுமா? விரதம் இரு!"

• "துயரத்திற்கு காரணம் உன் கர்மா; துயரம் தீர‌வேண்டுமா?  வழிபாடு செய்!"

இங்கே ஆன்மீகத்தின் வாழ்வும்கூட மனிதனின் அச்சம் குறையாமல் இருப்பதில்தான் அடங்கியுள்ளது. அச்சம் நீடிக்க வேண்டும்; அதற்கான சமூகக் காரணம் தொடர வேண்டும். அதற்கான காரணம்கூட மக்களுக்குத் தெரியக்கூடாது. அப்போதுதான் ஆன்மீக 'சாமி'களுக்கான சந்தை நீடிக்கும்.

எது அச்சமற்ற சமூகம்?

அச்சத்திலிருந்து விடுபடுவதற்காக கடவுளை நம்பும் மனிதன் ஏன் கடைசிவரை அச்சத்தோடேயே வாழ்கிறான்? ஏனென்றால், அச்சம் போக்க அவன் மேற்கொள்ளும் பரிகாரங்கள் பூசைகள் எதுவும் அவனது அச்சத்தைப் போக்குவதில்லை.

அச்சமில்லாத வாழ்க்கை என்பது வெறும் கடவுள் மறுப்பு அல்ல; மாறாக:

1. நோய் வந்தால் தரமான இலவச மருத்துவம் கிடைக்கும் என்ற உறுதி.

2. குழந்தைகளுக்குத் தரமான பொதுக் கல்வி.

3. உழைப்புக்கேற்ற ஊதியமும், கண்ணியமான வேலைவாய்ப்பும்.

4. முதியோர்களுக்கான சமூகப் பாதுகாப்பு.

ஒரு தொழிலாளியின் அச்சத்தைப் போக்குவது 'பூஜை' அல்ல; உழைப்புக்கேற்ற ஊதியம்!

மருத்துவச் செலவால் நடுங்கும் குடும்பத்திற்குத் தேவை 'காணிக்கை' அல்ல; தரமான அரசு மருத்துவம்!

மாயையா? சமூகப் போராட்டமா?

அச்சத்தை மறைப்பதற்குக் கொடுக்கப்படும் மயக்க மருந்தே ஆன்மீகம். மாறாக, அச்சத்தை உருவாக்கும் சமூகக் காரணிகளை மாற்றுவது மட்டுமே உண்மையான விடுதலை!

தனியாக இருக்கும் ஒரு மனிதன் அச்சப்படலாம். ஆனால், அதே அச்சத்தை எதிர்கொள்ளும் நூறு பேர் கைகோர்த்து நிற்கும் போது, அந்த அச்சம் 'நம்பிக்கையாகவும்' 'போராட்டமாகவும்' மாறுகிறது. ஒற்றுமையும் வர்க்கப் போராட்டமும் மட்டுமே அச்சத்தை உடைக்கும் மாபெரும் சக்திகள்.

"எனக்கு ஏன் இந்தப் பிரச்சினை வந்தது?" என்ற கேள்வி தனிமனிதக் கேள்வி.

"என்னைப்போன்ற ஆயிரக்கணக்கான மக்களுக்கு ஏன் இந்தப் பிரச்சினை வருகிறது?" என்ற கேள்வி சமூகக் கேள்வி!

இந்தக் கேள்விதான் மனிதனைச் சமூக மனிதனாக மாற்றுகிறது; அச்சத்தைப் புரிதலாக மாற்றுகிறது.

அச்சத்தைப் போக்க சாமிகளைத் தேடுவதை விட்டுவிட்டு, அச்சத்தை உருவாக்கும் கட்டமைப்பை மாற்றுவதற்கான மனிதர்களைத் தேடுவோம்!

அச்சம் இருக்கும் வரை சாமிகளுக்குச் சந்தை இருக்கும். அச்சமற்ற சமூகத்தைப் படைத்துவிட்டால் சாமிகளின் சந்தையே மறைந்து போகும்!

ஊரான்

தையூர்: சாதி ஆணவம் மட்டுமல்ல, வர்க்க ஆணவமும் படுகொலை செய்யும்!

தையூர்: பிரவீன்குமார் ஆணவப் படுகொலை

காதல் விவகாரங்களில் நடக்கும் படுகொலைகள் என்பவை வழக்கமாக இரு வேறு சாதிகளுக்கு இடையே நடக்கும் "சாதி ஆணவப் படுகொலைகளாகவே" அடையாளப்படுத்தப்பட்டு வருகின்றன.

ஆனால், அண்மையில் செங்கல்பட்டு மாவட்டம் தையூர் பகுதியில் நடந்த படுகொலை, நமது சமூக ஆய்வை அடுத்த தளத்திற்கு நகர்த்தியிருக்கிறது.

பறையர் சாதியைச் சேர்ந்த, பொருளாதாரத்தில் பின்தங்கிய பிரவீன்குமார் என்கிற ஒரு ஏழை இளைஞன், அதே பறையர் சாதியைச் சேர்ந்த வசதியான வீட்டுப் பெண்ணைக் காதலித்ததற்காகக் கொடூரமாகப் படுகொலை செய்யப்பட்டிருக்கிறான்.

கொலையுண்ட இளைஞரின் தாயார், "வசதி இல்லை, பணம் இல்லை; யார் வந்து கேட்கப் போகிறார்கள் என்று இப்படிச் செய்துவிட்டார்கள்" என்று கூறியிருப்பது, இந்தக் கொலையின் பின்னால் செயல்பட்ட பொருளாதார அதிகார உறவை வெளிப்படையாகச் சுட்டிக்காட்டுகிறது.

எனவே, தையூரில் நடந்தது சாதி வேறுபாட்டை அடிப்படையாகக் கொண்ட வழக்கமான ஆணவப் படுகொலை அல்ல; ஒரே சாதிக்குள் பொருளாதார ஏற்றத்தாழ்வின் அடிப்படையில் நிகழ்ந்த வர்க்க ஆணவப் படுகொலை என்பதை நாம் புரிந்துகொள்ள வேண்டியுள்ளது.

இது நம்மை ஒரு முக்கியமான கேள்வியை நோக்கி நகர்த்துகிறது: ஆணவப் படுகொலைகளுக்கு அடிப்படை சாதி மட்டும்தானா? அல்லது பொருளாதார ஏற்றத்தாழ்வும் வர்க்க ஆதிக்கமும் அவற்றில் செயல்படுகின்றனவா?

நகர வாழ்வும் கிராமப்புறச் சாதி–வர்க்க உறவுகளும்

நகர்ப்புறங்களில் கல்வி, வேலைவாய்ப்பு, தனிநபர் வருமானம், இடப்பெயர்வு போன்ற காரணிகளால் குடும்பம் மற்றும் சாதி சார்ந்த நேரடி கட்டுப்பாடுகள் சில நேரங்களில் தளர்கின்றன. பொருளாதாரச் சுயாதீனம் அதிகரிக்கும்போது, தனிநபரின் காதல் மற்றும் திருமணத் தேர்வுகளும் ஓரளவு சுதந்திரம் பெறுகின்றன. ஆனால் இதனால் நகரங்களில் சாதி ஆதிக்கம் மறைந்துவிட்டது என்று பொருள் கொள்ள முடியாது.

கிராமப்புறங்களில் நிலைமை இன்னும் சிக்கலானது. பல பகுதிகளில் நிலஉடைமை உறவுகள், சாதி ஆதிக்கம், குடும்ப அதிகாரம், சமூகக் கட்டுப்பாடு ஆகியவற்றின் எச்சங்கள் இன்னும் வலுவாகச் செயல்படுகின்றன.

அதே நேரத்தில், தையூர் போன்ற சம்பவங்கள் இன்னொரு உண்மையையும் நமக்குக் காட்டுகின்றன: ஒரே சாதிக்குள் இருந்தாலும் பொருளாதார அதிகாரத்தில் ஏற்றத்தாழ்வு இருந்தால், அந்த ஏற்றத்தாழ்வே மனித உறவுகளைக் கட்டுப்படுத்தும் அதிகாரமாக மாற முடியும்.

சாதியும் வர்க்கமும்: இந்தியச் சூழலில்

சாதியும் வர்க்கமும் ஒரே தட்டில் வைத்து சமன்படுத்த முடியாது; இரண்டும் தன்மையில் வேறுபட்டவை.

சாதி என்பது பிறப்பின் அடிப்படையில் மனிதர்களைப் பிரித்து நிரந்தர சமூகப் படிநிலையில் நிறுத்தும் அமைப்பு — இதை வெறும் பொருளாதார வேறுபாட்டோடு ஒப்பிட முடியாது. வர்க்கம் என்பது உற்பத்திச் சாதனங்களுடனான மனிதர்களின் உறவு, சொத்து உடைமை, உழைப்பு மற்றும் பொருளாதார அதிகாரம் ஆகியவற்றோடு தொடர்புடையது.

ஆனால் இந்தியச் சமூகத்தின் தனித்துவம் என்னவென்றால், இரண்டும் ஒன்றிலிருந்து ஒன்று முற்றிலும் பிரிந்து இயங்குவதில்லை. வரலாற்றில் நிலம், கல்வி, தொழில், அதிகாரம் ஆகியவை குறிப்பிட்ட சாதிக் குழுக்களிடம் குவிந்திருந்தன — சாதி ஆதிக்கமும் பொருளாதார ஆதிக்கமும் ஒன்றுக்கொன்று துணைபுரியும் உறவுகளாக வளர்ந்துள்ளன.

இதன் பொருள் ஒரே சாதியைச் சேர்ந்த அனைவரும் ஒரே வர்க்கத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் என்பதல்ல. ஒரே சாதிக்குள்ளேயும் பொருளாதார ஏற்றத்தாழ்வு உருவாகிறது — அந்த வேறுபாடு ஒரு கட்டத்தில் குடும்ப அதிகாரமாக மாறும்போது, அது காதல் மற்றும் திருமணத் தேர்வுகளைக் கட்டுப்படுத்தும் அதிகாரமாகவும் மாறுகிறது. தையூர் சம்பவம் இந்த இரட்டை இயங்கியல் ஐப்பசியில் புரிந்துகொள்வதற்கான ஒரு முக்கியமான நிகழ்வாக அமைகிறது.

சட்டமா? சமூக மாற்றமா?

ஆணவப் படுகொலைகளுக்குத் தனிச் சட்டம் அவசியம் — குற்றவாளிகளுக்குத் தண்டனை வழங்கவும், பாதிக்கப்பட்டவர்களைப் பாதுகாக்கவும் அது இன்றியமையாதது. ஆனால் சட்டம் மட்டும் சமூகத்தின் அடிப்படை உறவுகளை மாற்றிவிட முடியாது.

சாதி ஆதிக்கத்தை உருவாக்கும் சமூகக் கட்டமைப்புகளையும், பொருளாதார ஆதிக்கத்தை உருவாக்கும் வர்க்க உறவுகளையும் மாற்றுவதற்கான போராட்டமும் அவசியம். சாதி முற்றிலுமாக ஒழிக்கப்படும் வரை சாதி ஆணவப் படுகொலைகளும், வர்க்க வேறுபாடுகள் களையப்படும் வரை வர்க்க ஆணவப் படுகொலைகளும் தொடரும்.

சாதி இயக்கங்களின் மௌனமும் வர்க்கப் பார்வையும்

தையூர் படுகொலை குறித்து பேசும்போது, பட்டியல் சாதி இயக்கங்களும் அடையாள அரசியல் பேசுபவர்களும் ஏன் இந்த பொருளாதாரப் பரிமாணத்தைப் பேசுவதில்லை?

தையூரில் கொல்லப்பட்ட இளைஞனும் பட்டியல் சாதியைச் சேர்ந்தவன்தானே? அப்படியானால், ஒரே சாதிக்குள் பொருளாதார ஏற்றத்தாழ்வு எவ்வாறு அதிகாரமாக மாறுகிறது என்பதையும் நாம் பேச வேண்டாமா?

அடையாள அரசியலுக்கு அப்பாற்பட்ட மார்க்சிய–லெனினிய வர்க்கப் பார்வை இருந்தால்தான், தையூரில் நடந்தது சாதியைத் தாண்டி செயல்பட்ட வர்க்க ஆணவம் என்பதையும் புரிந்துகொள்ள முடியும்.

ஆனால் இதன் பொருள் சாதி ஆணவப் படுகொலைகளைப் பின்னுக்குத் தள்ளுவது அல்ல. மாறாக, சாதி ஆணவப் படுகொலைக்கு எதிரான போராட்டமும், வர்க்க ஆணவப் படுகொலைக்கு எதிரான போராட்டமும் ஒன்றுக்கொன்று எதிரானவை அல்ல; அவை இரண்டும் சுரண்டல் மற்றும் ஆதிக்கத்திற்கு எதிரான போராட்டத்தின் வெவ்வேறு தளங்கள்.

சாதியாலும் வர்க்கத்தாலும் ஒரே சமயத்தில் எதிரெதிர் திசைகளில் இழுக்கப்படும் தமிழக உழைக்கும் மக்களுக்கு, இரண்டையும் ஒருங்கே புரிந்துகொள்ளும் கண்ணோட்டம் இன்று முன்பைவிட அதிக அவசியமாகியுள்ளது.

தையூர் நமக்கு உணர்த்தும் பாடம் இதுதான்: ஆதிக்கம் என்பது சாதியின் பெயரால் மட்டுமல்ல; பணத்தின் பெயராலும் செயல்படும். ஒரே சாதி என்ற அடையாளம் மட்டும் இருவரையும் சமமானவர்களாக்கிவிடாது. அந்த உண்மையை நாம் கண்டுகொள்ளும் வரை, தையூர் நமக்கு விடை கேட்டுக்கொண்டே இருக்கும்.

— ஊரான்

ஆற்றுப்படுகைகளும் நுகர்வுப் பயணங்களும்! நேபாளம் உணர்த்தும் பாடம் என்ன?

காற்றின் திசை, புயலின் வேகம், மழையின் அளவு, ஆற்றின் பாதை, பூகம்பத்தின் நொடிகள், சுனாமியின் ஆழம் அல்லது எரிமலையின் சீற்றம்... இவற்றை எந்த அறிவியல் தொழில்நுட்பத்தாலும் குறிப்பிட்ட தருணத்தில் துல்லியமாகக் கணித்துத் தடுத்துவிட முடியாது. ஆனால், மனிதன் எங்கே வாழ வேண்டும், எங்கே வாழக்கூடாது என்பதற்கான பல எச்சரிக்கைகளை இயற்கை தனது நில அமைப்புகளிலேயே பதிவு செய்து வைத்திருக்கிறது.

ஆற்றுப்படுகைகள்: இயற்கையின் வெள்ளப் பாதையை மதிப்போம்!

வேட்டையாடித் திரிந்த மனிதன் வேளாண்மையைக் கண்டறிந்த பிறகு ஆறுகளையும் நீர்நிலைகளையும் ஒட்டிய பகுதிகளில் நிலைத்து வாழத் தொடங்கினான். ஆற்றுப்படுகைகளும் அதை ஒட்டிய வளமான நிலங்களும் வேளாண்மைக்கு ஏற்றவையாக இருந்தன. அதேவேளையில், ஆற்றின் இயற்கையான வெள்ளப்பாதையை ஆக்கிரமித்து குடியிருப்புகளை அமைப்பது பேராபத்தை உருவாக்கக்கூடியது.

மேடான, பாதுகாப்பான நிலப்பகுதிகளில் குடியிருப்புகளை அமைத்து, தாழ்வான ஆற்றுப்பகுதிகளை வேளாண்மை மற்றும் நீரின் இயற்கையான ஓட்டத்திற்காக விட்டுவைத்திருந்த வாழ்க்கைமுறை, இயற்கையோடு இணைந்திருந்தது.

இன்றோ நிலத்தடி நீர், போக்குவரத்து வசதி, நகர விரிவாக்கம், நிலத்தின் விலை உள்ளிட்ட பல்வேறு காரணங்களால் ஆற்றுப்படுகைகள் மற்றும் வெள்ளப்பாதைகளில் வீடுகள், தங்கும் விடுதிகள், பள்ளி-கல்லூரிகள் என கட்டிடங்கள் பெருகுகின்றன.

ஆறு அகலமாகத் தெரிகிறது என்றால், அது வெறும் வெற்றிடமான நிலப்பரப்பு என்று பொருள் அல்ல. ஒரு காலத்தில் அந்தப் பகுதியில் பெருவெள்ளம் ஓடியிருக்கலாம் என்பதற்கான புவியியல் தடயமாகவும் அது இருக்கலாம். பல ஆண்டுகள் நீர்வரத்து குறைந்ததால் மரங்களும் செடிகளும் முளைத்திருக்கலாம். ஆனால், வெள்ளம் மீண்டும் வரும்போது அந்த இயற்கையான பாதையை ஆறு மீண்டும் எடுத்துக்கொள்ளும்.

இயற்கையின் பாதையை மறித்து நாம் கட்டிடங்களை எழுப்பினால், ஒருநாள் இயற்கையே அந்தக் கட்டிடங்களைத் தாண்டி தனது பாதையைத் தேடும்.

இதுதான் வெள்ளப் பேரிடர்கள் நமக்குக் கற்றுத்தரும் அடிப்படைப் பாடம்.

சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பு சென்னைவாசிகளுக்கு கூவமும் அடையாறும் இதை உணர்த்தியது. இன்று நேபாளம் உணர்த்தி இருக்கிறது.

நுகர்வுப் பண்பாடாக மாறிய சுற்றுலா!

இயற்கைப் பேரிடர்களில் அதிகம் சிக்கிக்கொண்டு தவிப்பவர்களில் சுற்றுலாப் பயணிகளும் முக்கியமானவர்கள். காரணம், இன்று 'சுற்றுலா' என்பது பல நேரங்களில் அறிவையும் அனுபவத்தையும் விரிவுபடுத்தும் பயணமாக இல்லாமல், ஒரு நுகர்வுப் பண்பாடாக (Consumer Culture) மாறிவிட்டது.

ஒரு இடத்திற்குச் செல்வது என்பது அங்கே சென்று புகைப்படம் எடுத்து, உணவு உண்டு, சில மணி நேரம் செலவிட்டு திரும்புவது மட்டுமல்ல.

உண்மையான பயணம் என்பது,

அந்த இடத்தின் தட்பவெப்ப நிலையைப் புரிந்துகொள்வது;

அங்குள்ள நில அமைப்பை அறிந்துகொள்வது;

அங்கு வாழும் மக்களின் வாழ்வியலைப் புரிந்துகொள்வது;

அந்தப் பகுதியின் வரலாற்றை அறிந்துகொள்வது;

இயற்கையோடு அந்த மக்கள் கொண்டிருந்த உறவைப் புரிந்துகொள்வது

என்பதாக இருக்க வேண்டும்.

உதாரணமாக, மத்தியப் பிரதேசத்தில் உள்ள பிம்பேட்கா (Bhimbetka) குகைகள் மற்றும் பாறை ஓவியங்களை ஒரு வழக்கமான சுற்றுலாப் பயணியாகப் பார்த்துவிட்டு வருவதற்கும், கீழடி போன்ற தொல்லியல் தரவுகளின் பின்னணியில் ஆதிகால மனிதனின் வாழ்க்கையைப் புரிந்துகொள்ளும் நோக்கில் பிம்பேட்காவை அணுகுவதற்கும் மிகப்பெரிய வேறுபாடு இருக்கிறது.

ஒன்று காட்சியை நுகர்வது.

மற்றொன்று வரலாற்றைப் புரிந்துகொள்வது.

ஆனால் இன்றைய நுகர்வுப் பண்பாடு இயற்கையைக் காணச் செல்வதையும், ஆன்மீகத் தலங்களுக்குச் செல்வதையும், பொழுதுபோக்கிற்காகப் பயணிப்பதையும் ஒரே சந்தைப் பொருளாக மாற்றிவிட்டது.

லாப நோக்கத்துடன் செயல்படும் சுற்றுலா நிறுவனங்களும், அந்தச் சந்தையின் விளம்பரங்களைப் பின்பற்றிச் செல்லும் நுகர்வுப் பயணிகளும் சந்திக்கும் இடத்தில், இயற்கையின் ஆபத்துகளைப் புறக்கணிக்கும் நிலை உருவாகிறது.

இயற்கையை வெல்லப் போகிறோம் என்ற மனநிலையுடன் சுற்றுலா செல்ல முடியாது; இயற்கையைப் புரிந்துகொள்ளப் போகிறோம் என்ற மனநிலையுடன்தான் செல்ல வேண்டும்.

தொகுப்புரை

இயற்கை எப்போது, எப்படி தனது இயல்பான பாதைக்குத் திரும்பும் என்பதை மனிதனால் முழுமையாகக் கணிக்க முடியாது.

ஆனால் இயற்கை விட்டுச் சென்ற தடயங்களைப் படிக்க முடியும்.

ஆற்றின் பழைய பாதையைப் புரிந்துகொள்ள முடியும்.

வெள்ள அபாயப் பகுதிகளை அடையாளம் காண முடியும்.

நில அமைப்பை மதிக்க முடியும்.

சுற்றுலா செல்லும் இடத்தின் இயற்கையையும் வரலாற்றையும் அறிந்துகொள்ள முடியும்.

எனவே,

ஆற்றின் பாதையை ஆக்கிரமிக்காதீர்கள்; இயற்கையின் எச்சரிக்கையை அலட்சியப்படுத்தாதீர்கள்!

சுற்றுலாவை வெறும் நுகர்வாகப் பார்க்காதீர்கள்; அது அறிவைப் பெறுவதற்கான பயணமாக இருக்கட்டும்!

இயற்கையின் வழிகாட்டுதலையும் அதன் பாதைகளையும் மதித்து வாழக் கற்றுக்கொள்ளாத வரை, பேரிடர்களின் பிடியிலிருந்து மனிதகுலம் முழுமையாகத் தப்பிக்க முடியாது.

இயற்கையை வெல்வதல்ல; இயற்கையோடு இணைந்து வாழக் கற்றுக்கொள்வதே உண்மையான நாகரிகம்!

ஊரான் 

'இயம்' என்றால் என்ன? பெரியார், அம்பேத்கர் கருத்துகள் கோட்பாடா? சிந்தனையா?

அரசியல் தத்துவத்திலும் சமூக இயக்கவியலிலும் 'இயம்' (Ism) மற்றும் 'சிந்தனை' (Thought) ஆகிய சொற்கள் பயன்படுத்தப்படும் முறை குறித்து தத்துவார்த்த ரீதியான தெளிவு பெறுவது மிக அத்தியாவசியமான ஒன்றாகும்.

குறிப்பாக, மார்க்சிய-லெனினியக் கோட்பாடுகளையும், பெரியார்-அம்பேத்கரின் பங்களிப்புகளையும் ஒப்பீட்டு நோக்கில் அணுகும்போது, கோட்பாட்டிற்கும் சிந்தனைக்கும் இடையிலான எல்லைக்கோட்டைத் துல்லியமாகப் புரிந்துகொள்வது தத்துவக் குழப்பங்களைத் தவிர்க்க உதவும்.

1. 'இயல் / இயம்' (Ism) மற்றும் 'சிந்தனை' (Thought) - தத்துவார்த்த வேறுபாடு

அரசியல் தத்துவத்தில் 'இயம்' மற்றும் 'சிந்தனை' என்பவை வெவ்வேறு தளங்களைக் குறிப்பவை:

• கோட்பாடு / இயம் (Ism): ஒரு குறிப்பிட்ட கொள்கை அகில உலக அளவிலும் (Universal), அனைத்து சமூகங்களுக்கும் பொருந்தக்கூடிய பொதுவான அறிவியல் விதிகளைக் (General Scientific Laws) கொண்டு, ஒரு முழுமையான தத்துவக் கட்டமைப்பாக உருவாக்கப்படும்போது அது 'இயல்' அல்லது 'இயம்' (Ism) எனப்படுகிறது.

o எடுத்துக்காட்டு: மார்க்சியம் (Marxism) – மனித சமூக வரலாற்றின் இயக்கம், முதலாளித்துவ உற்பத்தி முறை, உபரி மதிப்பு (Surplus Value), வர்க்கப் போராட்டம் ஆகியவற்றை எந்தவொரு குறிப்பிட்ட நாட்டிற்கும் கட்டுப்படாமல் உலகளாவிய விதியாக வரையறுத்தது.

• சிந்தனை (Thought): அந்தப் பொதுவான கோட்பாட்டை (Theory), ஒரு குறிப்பிட்ட நாட்டின் அல்லது சமூகத்தின் தனித்துவமான பொருளாதார, பண்பாட்டுச் சூழலுக்கு ஏற்பப் பயன்படுத்தி நடைமுறைப்படுத்தும் முறை (Specific Application) 'சிந்தனை' எனப்படுகிறது.

o எடுத்துக்காட்டு: மாவோ சிந்தனை (Mao Zedong Thought) – மார்க்சிய-லெனினிய அகில உலகக் கோட்பாட்டை அடிப்படையாகக் கொண்டு, சீனா என்ற அரை-நிலப்பிரபுத்துவ நாட்டின் சூழலுக்கு ஏற்பப் பயன்படுத்தி "நீண்ட கால மக்கள் போர்" மற்றும் "புதிய ஜனநாயகப் புரட்சி" என்ற நடைமுறைகளை வகுத்ததால் அது 'மாவோ சிந்தனை' எனப்பட்டது.

2. பெரியார், அம்பேத்கர்: 'இயமா'? அல்லது 'சிந்தனையா'?

தமிழ்ச் சூழலிலும் இந்தியச் சூழலிலும் 'பெரியாரியம்', 'அம்பேத்கரியம்' என்று அழைக்கும் வழக்கம் பரவலாக உள்ளது. ஆனால், தத்துவார்த்த ரீதியாகப் பார்த்தால் இவர்களைக் 'கோட்பாட்டாளர்கள்' (Theoreticians) என்று சொல்வதை விட 'சமூகப் புரட்சியாளர்கள்' (Social Revolutionaries) என்றும், இவர்களது பங்களிப்பை 'பெரியார் சிந்தனைகள்', 'அம்பேத்கர் சிந்தனைகள்' என்று அழைப்பதே மிகச் சரியானது.

இதற்கான முக்கியக் காரணங்கள்:

1. களப் போராளிகள்: இவர்கள் இருவரும் மார்க்ஸ் அல்லது லெனின் போல உலகளாவிய புதிய பொருளாதார இயங்கியல் விதிகளையோ அல்லது ஒரு முழுமையான தத்துவ அமைப்பையோ (Comprehensive Worldview) உருவாக்க முனையவில்லை. மாறாக, இந்திய/தமிழ் சமூகத்தின் தனித்துவமான நஞ்சான சாதி அமைப்பு, தீண்டாமை, பிராமனிய ஆதிக்கம் மற்றும் பெண் அடிமைத்தனம் ஆகியவற்றிற்கு எதிராகப் போராடிய களப் போராளிகள்.

2. நடைமுறைத் தீர்வுகள்: பெரியாரின் பகுத்தறிவு, சாதி எதிர்ப்பு, சுயமரியாதை மற்றும் பெண் விடுதலைப் பிரச்சாரங்களும்; அம்பேத்கரின் சாதி ஒழிப்பு (Annihilation of Caste), சமூக நீதி, அரசியலமைப்பு வழியிலான உரிமைகளும் இந்தியச் சமூக நோய்களுக்கான நடைமுறைச் சிந்தனைகளும் தீர்வுகளுமே ஆகும்.

3. வளரும்  சிந்தனைகள்: பெரியாரே பல இடங்களில் "நான் இன்றைக்குச் சொல்வதை நாளைக்கு வேறு ஒரு தரவு கிடைத்தால் மாற்றிக் கொள்வேன்; என் வார்த்தைகளை வேதமாகப் பார்க்காதீர்கள், உங்கள் பகுத்தறிவுக்குச் சரியெனப் படுவதை எடுத்துக்கொள்ளுங்கள்" என்றுதான் கூறியிருக்கிறார். இது ஒரு 'இயம்' அல்லது 'மூடிய கோட்பாட்டிற்கு' (Closed Dogma) உரிய பண்பல்ல; மாறாக, இது விடுதலைக்கான வளரும் சிந்தனைக்கே (Dynamic Thought) உரிய அடையாளம்.

தொகுப்பாக...

பேச்சுவழக்கில் 'பெரியாரியம்', 'அம்பேத்கரியம்' என்ற சொற்கள் பயன்படுத்தப்பட்டாலும், தத்துவார்த்த ரீதியாக அவர்களை மார்க்ஸ்-லெனின் வரிசையில் கோட்பாட்டாளர்களாக ஒரே தட்டில் வைத்து பார்க்க முடியாது.

• மார்க்சியம் - லெனினியம் என்பது உலகத்தையும் சமூகத்தையும் மாற்றப் பயன்படும் அடிப்படை அறிவியல் திசைகாட்டி (Universal Scientific Ism)!

• பெரியார் சிந்தனைகளும் அம்பேத்கர் சிந்தனைகளும் இந்தியச் சமூகத்தில் சாதியையும் பார்ப்பனியத்தையும் தகர்க்கப் பயன்படும் கூரிய செயல்பாட்டு ஆயுதங்கள் (Practical Social Thoughts)!

கோட்பாட்டையும் சிந்தனையையும் குழப்பிக் கொள்ளாமல், தத்துவார்த்தத் தெளிவோடு அணுகுவதே சரியான வர்க்கப் பார்வையாகும்.

தமிழ்மணி

இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டப் பாதுகாப்பு இயக்கக் கலந்துரையாடல் கூட்டம் – இராணிப்பேட்டை

மனோ தங்கராஜ் மற்றும் மகஇக தோழர்கள்

ஆப்பிரிக்காவில் தோன்றிய ஆதி மனித இனம்தான் உலகம் முழுவதும் பரவி, பல்வேறு இனங்களாக, வேறுபட்ட மொழிகளைப் பேசுபவர்களாக, வெவ்வேறு உணவுப் பழக்கவழக்கங்கள் மற்றும் தோற்றப் பொலிவு கொண்டவர்களாக வாழ்ந்து வருகிறது. மனிதர்கள் வாழும் சூழலும், அவர்கள் யாருடன் உறவாடுகிறார்கள் என்பதுமே அவர்களின் சிந்தனையைத் தீர்மானிக்கிறது. அதனால்தான் நமது சிந்தனைகள் அனைத்தும் ஒரே மாதிரியாக இருப்பதில்லை.

இதன் விளைவாகவே மக்களிடையே இனப்பற்று, மொழிப்பற்று, மதப்பற்று—குறிப்பாக இந்தியாவில் சாதிப்பற்று (சாதிவெறி)—கொண்டவர்களாக மனிதர்கள் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறார்கள்.

தங்களுக்கு எதன் மீது பற்று இருக்கிறதோ, அதேபோன்ற பற்று கொண்டவர்களைத் தங்களவர்களாக ஒவ்வொருவரும் கருதுகின்றனர். இதன் காரணமாகத் 'தங்கள் ஆட்களுக்கு'ச் சாதகமாகவும், மற்றவர்களுக்குப் பாதகமாகவும் நடந்து கொள்ளும் போக்கு உருவாகிறது.

இவ்வாறு தங்களைச் சார்ந்தவர்களுக்குச் சாதகம் செய்ய வேண்டுமானால், அதற்கு அதிகாரமே முதன்மை அடிப்படையாக அமைகிறது. அதிகாரத்தில் அமர்பவர்கள் தங்களுக்கு நெருக்கமானவர்களுக்குச் சாதகமாகச் செயல்படுவதால்தான், சமூகத்தில் ஒருசிலர் மட்டுமே பாதுகாப்பாக வாழ முடிவதும், பெரும்பான்மை மக்கள் தொடர்ந்து பாதிப்புக்குள்ளாவதும் நடக்கிறது.

இந்தியாவைப் பொறுத்தவரை, மொத்த மக்கள் தொகையில் ஒற்றை இலக்கத்தில் மட்டுமே உள்ள பார்ப்பனர்களே நாட்டின் ஒட்டுமொத்த அதிகாரத்தையும் தங்கள் கையில் வைத்துக்கொண்டு, தங்களுக்கானவர்களுக்கு மட்டுமே சாதகமாக நடந்து கொள்கின்றனர்; சலுகைகளை வாரி வழங்குகின்றனர். மற்றவர்களுக்குச் சலுகைகளைச் செய்யாவிட்டாலும் பரவாயில்லை, பாதகமாவது செய்யாமல் இருக்க வேண்டும். ஆனால், அவர்கள் தொடர்ந்து மற்ற சமூகங்களுக்குப் பாதகங்களையே செய்து வருகின்றனர்.

அதற்கு எடுப்பான உதாரணங்கள்: வடக்கே பாபர் மசூதி இடிப்பு முதல் தமிழ்நாட்டில் திருப்பரங்குன்றம் விவகாரம் வரை! இவை மட்டுமன்றி, கல்வி மற்றும் வேலைவாய்ப்பு உள்ளிட்ட அனைத்துத் துறைகளிலும் இஸ்லாமியர்கள், கிறித்தவர்கள், பட்டியல் சமூகத்தினர் மற்றும் பிற்படுத்தப்பட்ட சமூகத்தினருக்கு எதிரான அணுகுமுறையை அவர்கள் மிகத் தீவிரமாகச் செயல்படுத்தி வருகின்றனர்.

இத்தகைய சனாதன நடவடிக்கைகள் சிலவற்றிற்கு இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டம் தடையாக இருப்பதால், அந்தச் சட்டத்தையே மாற்றியமைக்கும் முயற்சிகளிலும் அவர்கள் ஈடுபட்டு வருகின்றனர். அதற்குத் தோதாக நீதித்துறையிலும் தங்களுடைய ஆதிக்கத்தை நாளுக்கு நாள் அதிகரித்துக் கொண்டே வருகின்றனர்.

இதைத் தடுத்து நிறுத்த வேண்டுமென்றால், பார்ப்பன சனாதன சக்திகளை அரசியல் அதிகாரத்திலிருந்து முற்றிலுமாக அப்புறப்படுத்த வேண்டும். இந்தப் போராட்டத்தின் ஊடாகவே, இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டத்தைப் பாதுகாக்கின்ற விழிப்புணர்வையும் நாம் மக்கள் மத்தியில் ஏற்படுத்த வேண்டும்.

இந்த நோக்கத்தைக் கொண்டு, முன்னாள் அமைச்சர் திரு. மனோ தங்கராஜ் உள்ளிட்ட சிலரின் முன்னெடுப்பில் தொடங்கப்பட்டுள்ள ‘அரசமைப்புச் சட்ட பாதுகாப்பு இயக்கம்’ சார்பாகக் கலந்துரையாடல் கூட்டம் 14.08.2026 அன்று இராணிப்பேட்டை, நாவல்பூரில் நடைபெற்றது.

அக்கூட்டத்தில், இவ்வமைப்பின் அமைப்பாளர்களில் ஒருவரும் மக்கள் உரிமைப் பாதுகாப்பு மையத்தின் மாநில ஒருங்கிணைப்பாளருமான வழக்கறிஞர் வாஞ்சிநாதன் அவர்களும், முன்னாள் அமைச்சர் திரு. மனோ தங்கராஜ் அவர்களும் பங்கேற்று,  சென்னையில் இவ்வமைப்பு சார்பாக நடைபெறவிருக்கும் மாநாட்டின் அவசியம் குறித்து விளக்கமளித்தனர்.

அசேன்

வாஞ்சிநாதன்

மனோ தங்கராஜ்

பாதிரியார் ஞானசேகரன் மற்றும் மகஇக தோழர்கள்

அரசியல் சட்டத்தைப் பாதுகாக்கப் போராடும் அதே வேளையில், அதிகாரத்தைக் கையில் வைத்துக்கொண்டிருக்கும் சனாதன சக்திகள், கீழடி போன்ற தொல்லியல் ஆய்வு முடிவுகளை மூடிமறைத்துத் தமிழர்களின் வரலாற்றை இருட்டடிப்பு செய்ய முயற்சிப்பதையும், இந்த நாட்டின் நாகரிகமே வேத நாகரிகம்தான் என்று நிறுவ முயல்வதையும் நாம் தடுத்து நிறுத்த வேண்டும்.

இதை வலியுறுத்தி, ஆகஸ்ட் 22-ஆம் தேதி தஞ்சையில் நடைபெறவுள்ள மக்கள் கலை இலக்கியக் கழகத்தின் (மகஇக) "தமிழ் மக்கள் இசை விழா" குறித்த பிரசுரம், வேலூர் மகஇக சார்பாக முன்னாள் அமைச்சர் மனோ தங்கராஜ் அவர்களுக்கும் மற்ற தலைவர்களுக்கும் வழங்கப்பட்டது. நிகழ்வில் மகஇக தோழர்கள் இராவணன், அகிலன், வாணி மற்றும் தமிழ்மணி ஆகியோர் கலந்துகொண்டனர்.

சனாதன சக்திகளை அதிகாரத்திலிருந்து அப்புறப்படுத்த வேண்டுமானால், நாம் கருத்தால் மட்டுமல்ல; களத்திலும் கைகோர்த்துப் போராட வேண்டும்!

- ஊரான்

மிடுக்கு நடிகரின் ‘ஆன்லைன்’ சரக்கு!

தமிழ் நாடு அரசால் சமீபத்தில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டுள்ள ‘டாஸ்மாக் ஆன்லைன்’ முன்பதிவு முறை, மது வணிகத்தை நவீனப்படுத்துவதாகக் கூறப்பட்டாலும், அது நுகர்வோர் மத்தியிலும் பொதுமக்கள் மத்தியிலும் பல்வேறு கேள்விகளையும் கடுமையான சமூக அச்சங்களையும் எழுப்பியுள்ளது. ‘டைம்ஸ் ஆஃப் இந்தியா’ மற்றும் ‘மின்னம்பலம்’ ஆகிய ஊடகங்களில் வெளியாகியுள்ள செய்திகளும், இது குறித்து எழும் சமூக எதிர்வினைகளும் இந்த நடவடிக்கையின் பின்னுள்ள முரண்பாடுகளை வெளிச்சம்போட்டுக் காட்டுகின்றன.

1. ஆன்லைன் முன்பதிவு

டாஸ்மாக் இணையதளத்தில்  சரக்கு இருப்பைப் (Live Stock) பார்த்து, டிஜிட்டல் முறையில் பணம் செலுத்தி, ‘கியூ ஆர்’ (QR Code) குறியீட்டைப் பெற்று கடைகளில் சென்று சரக்கை வாங்கி வரலாம் என அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. ஆனால், நடைமுறையில் குடிகாரர்கள் (இவர்கள் மதுப் மதுப்பிரியர்களாம்) எதிர்கொள்ளும் சிக்கல்கள் முற்றிலும் வேறாக உள்ளன:

• கடை ஊழியர் – விநியோகஸ்தர் கூட்டணி: இணையதளத்தில் இருப்பு இருப்பதாகக் காட்டிப் பணம் செலுத்தினாலும், நேரில் செல்லும்போது “சரக்கு இல்லை” என்று கூறி ஆர்டர்களை நிராகரிக்கும் போக்கு நிலவுவதாகக் குற்றச்சாட்டுகள் எழுந்துள்ளன.

• MRP கூடுதல் விலை கட்டாயமா?: ஆன்லைனில் டிஜிட்டல் பரிவர்த்தனை செய்த பிறகும், நேரில் சென்று பெறும்போது வழக்கமான ரூ.10 கூடுதல் தொகையைக் கடை ஊழியர்கள் கேட்க மாட்டார்கள் என்பதற்கு அரசுத் தரப்பில் எந்த உறுதியான நடைமுறைப் பாதுகாப்புமில்லை.

• பெயரளவில் நவீனமயம்: வீடுகளுக்கே தேடி வராமல், ஆன்லைனில் பதிவு செய்துவிட்டு மீண்டும் கடைக்குச் சென்று வரிசையில் நின்று வாங்கி வர வேண்டும் எனில், இது வெறும் ‘டோக்கன் சிஸ்டம்’ அல்லது முன்பதிவுதானே தவிர, குடிகாரர்களுக்கு எந்தப் பெரிய மாற்றத்தையும் தரப்போவதில்லை.

2. இன்று கடை... நாளை வீடு தேடியா? 

அரசுத் தரப்பில் “வீட்டு விநியோகம் (Home Delivery) கிடையாது, நேரில் வந்துதான் பெற வேண்டும்” என்று மறுக்கப்பட்டாலும், இந்த ஆன்லைன் முறைமை அடுத்தகட்டமாக “வீட்டுக்கே சரக்கு” என்ற கலாச்சாரத்திற்குப் பாதை அமைத்துக் கொடுத்துவிடுமோ என்ற அச்சம் பொதுமக்கள் மனதில் வலுவாக எழுந்துள்ளது.

• குடும்ப அமைப்பின் சீரழிவு: பிறர் முன்னிலையில் புகைபிடிப்பதையோ அல்லது மது அருந்துவதையோ அவமானமாகக் கருதும் பண்பாட்டு மரபு கொண்ட தமிழ்நாட்டில், ‘ஆன்லைன் டாஸ்மாக்’ சாராயத்தை எளிதில் அணுகக்கூடிய ஒரு பொருளாக மாற்றுகிறது.

• குடும்பச் சூழல் மற்றும் குழந்தைகளின் நிலை: ஒருவேளை எதிர்காலத்தில் ஆன்லைன் மூலம் வீட்டிற்கே சாராயம் விநியோகம் செய்யப்படும் சூழல் உருவானால், வீட்டின் கதவைத் திறக்கும் சிறு குழந்தைகளும், குடும்பத்தினரும் அந்தப் பார்சலை நேரடியாகப் பெறவேண்டிய அவலம் உருவாகும். வீட்டிற்குள் சாராயம் நேரடியாக நுழைவது என்பது, குழந்தைகளின் பிஞ்சு மனங்களில் சாராயம் குறித்த கூச்சத்தைக் குறைத்து, அதை ஒரு சாதாரண அத்தியாவசியப் பொருளாகப் பார்க்கும் தவறான மனநிலையைச் சிறுவயதிலேயே உருவாக்கிவிடும்.

• பயத்தின் தடுப்புச்சுவர் உடைதல்: "கடையில் வரிசையில் நின்று வாங்கினால் நாலு பேர் தவறாக நினைப்பார்கள்" என்ற அச்சமே பல இளைஞர்களையும், புதியவர்களையும் மதுப்பழக்கத்திற்கு அடிமையாகாமல் தடுத்து நிறுத்தும் காரணியாக இதுவரை இருந்து வருகிறது. ஆன்லைன் முன்பதிவு மூலம் கடையில் சில வினாடிகளில் வாங்கிக் செல்லும் வசதி, இந்த சமூகத் தடுப்புச்சுவரை முற்றிலும் தகர்த்துவிடும்.

3. அத்தியாவசியத் தேவைகள் புறக்கணிப்பும், சாராய வணிக நவீனமயமும்

ஒருபுறம் சாமானிய மக்களுக்குப் தரமான உணவு, வேலைவாய்ப்பு, கல்வி மற்றும் மருத்துவ வசதிகள் தடங்கலின்றிச் சென்றடைவதில் ஏராளமான சிக்கல்கள் நிலவுகின்றன. காய்கறி மற்றும் அத்தியாவசியப் பொருட்களின் விலைவாசி உயர்வால் மக்கள் தவிக்கும் சூழலில், உயர்தர மதுபானங்கள் ஆன்லைனில் தடங்கலின்றி கிடைப்பதை உறுதி செய்ய அரசு இவ்வளவு முனைப்பு காட்டுவது எந்த மாதிரியான சமூக நலனை முன்நிறுத்துகிறது?

மதுவிலக்கை படிப்படியாக அமல்படுத்துவதுதான் ஒரு மக்கள் நல அரசின் கடமையாக இருக்க முடியும். அதை விடுத்து, சாராய விற்பனையை மேன்மேலும் நவீனப்படுத்தி, எளிமைப்படுத்தி வருவாயைப் பெருக்குவதிலேயே கவனம் செலுத்துவது தமிழகத்தின் எதிர்காலத் தலைமுறையைச் சீரழிவிற்கே கொண்டு செல்லும். இது மக்கள் நல அரசா இல்லை சாராய நல அரசா என்று மக்கள் கேட்கத் தொடங்கி விட்டார்கள்.

அரசு தன் வருவாய்க்காக சாராய வணிகத்தை கணினிமயமாக்குவதை விட்டுவிட்டு, சமூகப் பாதுகாப்பையும், குடும்ப அமைப்பின் அமைதியையும் உறுதிசெய்யும் கொள்கைகளை நோக்கி நகர வேண்டியது காலத்தின் கட்டாயமாகும்.

இதெல்லாம் நமக்குப் புரிகிறது. ஆனால் சரக்கு மிடுக்கில் இருப்பவர்களுக்குப் புரியுமா?

தமிழ்மணி

செய்தி ஆதாரம்:

Times of India

மின்னம்பலம்

வறண்டு கிடக்கும் டெல்டா; உளறிக் கொட்டும் அமைச்சர்!

வறண்டு கிடக்கும் காவிரி

டெல்டாவைச் சூழும் வெறுமை

மேகங்கள் வானத்தில் தவழ்ந்தபடி வைகாசி, ஆனி மாதங்கள் கடந்துவிட்டன; ஆடி மாதமும் முடிவடைகிறது. காவிரி டெல்டா மாவட்டங்களில் வழக்கம் போலப் பச்சைப் பசேலெனக் குலுங்க வேண்டிய குறுவைச் சாகுபடி, இந்த ஆண்டும் வறட்சியிலும் வெறுமையிலும் போய் முடிந்துள்ளது.

காவிரிப் பாசனத்தை மட்டுமே நம்பியிருக்கும் பல்லாயிரக்கணக்கான விவசாயிகளின் உழைப்பும் வாழ்வாதாரமும் இன்றைக்குக் கேள்விக்குறியாக நிற்கின்றன.

"எல் நினோ, போதுமான மழை பெய்யவில்லை, இயற்கை ஒத்துழைக்கவில்லை" என்று வழக்கம் போல இயற்கை மீது பழியைப் போட்டுத் தப்பித்துக் கொள்ள நடிகர் ஆட்சி முயலுகிறது. ஆனால், இது இயற்கையின் சதியல்ல; நடிகர் ஆட்சியின் கையாலாகாத்தனம்!

கர்நாடக அணைகளில் நீர் இருப்பு இருந்தும், உரிய காலத்தில் முன்கூட்டியே தமிழகத்திற்கு வர வேண்டிய தண்ணீரைப் போராடிப் பெறத் தவறிய நடிகர் ஆட்சியில், உளறல்கள் மட்டுமே ஆறாய்ப் பெருக்கெடுத்து ஓடுகின்றன.

அறியாமையும் சங்கித்தனத்தின் வெளிப்பாடும்

தமிழகத்தின் வாழ்வாதாரப் பிரச்சனையான காவிரி நீருக்காக தமிழ்நாடே கொதித்துக் கொண்டிருக்கும் வேளையில், புதிதாகக் கட்சி தொடங்கி ஆட்சியைப் பிடித்து உல்லாசமாய் உலாவரும் நடிகரின் அமைச்சரவை சகா CTR நிர்மல் குமார் பேசிய பேச்சு, அவர்களின் அரசியல் அறியாமையை உலகிற்கு அம்பலப்படுத்தியுள்ளது.

கர்நாடக முதல்வர் டி.கே. சிவகுமார் தமிழகத்திற்குத் தண்ணீர் தர மறுப்பது குறித்துப் பேசிய அந்தப் பெருமதிப்பிற்குரிய அரசியல் ‘மேதை’:

"கர்நாடகாவில் உள்ள காங்கிரஸ் அரசு தமிழகத்திற்குத் தண்ணீர் தரத் தயார் என்றுதான் சொல்கிறது. ஆனால், திமுக தான் — அதாவது மு.க.ஸ்டாலின்தான் ‘கர்நாடகா தண்ணீர் திறந்துவிடக் கூடாது’ என்கிறார். அதனால்தான் கர்நாடகா தண்ணீர் தர மறுக்கிறது!"

— என்று பொறுப்பற்றுப் பேசியிருக்கிறார்.

இதை வெறும் உளறல் என்று பார்ப்பதை விட, பொய்யையே மூலதனமாகக் கொண்டுள்ள சங்கித்தனத்தின் வெளிப்பாடு என்றுதான் பார்க்க வேண்டும்.

கூத்துக் களமாய் தமிழ்நாடு

நிர்மல் குமாரின் இந்தப் பேச்சைக் கேட்டு டெல்டா விவசாயிகள் சிரிப்பதா அல்லது கதறி அழுவதா என்றே தெரியவில்லை!

1. முரண்பாட்டின் உச்சம்: ஸ்டாலின் சொன்னால் கர்நாடக காங்கிரஸ் அரசு கேட்கும் என்றால், கடந்த காலங்களில் ஜூன் மாதத்திலேயே குறுவைச் சாகுபடிக்கு நீர் திறக்கப்பட்ட போது, "ஸ்டாலின் கேட்டுக்கொண்டதால்தான் கர்நாடகா காங்கிரஸ் நீர் திறந்தது" என்று இவர்கள் ஏற்றுக்கொள்வார்களா?
2. முட்டாள்தனமான குற்றச்சாட்டு: தன் சொந்த மாநில விவசாயிகள் நீரின்றிக் கருகி அழியும் போது, தண்ணீர் பெற்றுத்தர வக்கற்றவர்கள் இப்படி பொறுப்பற்ற  ஒரு மலிவான அரசியல் கூத்து அரங்கேற்றுகின்றனர்.
3. கர்நாடக அரசியலின் உண்மை: மேகதாட்டு அணை கட்டுவதையே நோக்கமாகக் கொண்டு, தமிழகத்திற்கான உரிமைகளை மறுக்கும் கர்நாடக காங்கிரசின் கன்னட இனவெறி அரசியலை மறைத்துவிட்டு, அதற்குத் தூபமிடும் வகையில் பேசுவது யாருக்கான அரசியல்?

அவதூறுகளை ஸ்டாலின் மீது அள்ளி வீசும் இந்த நடிகர் ஆட்சி, தண்ணீர் தர மறுக்கும் கர்நாடக காங்கிரசுக்கு எதிராகத் தனது மந்திரிசபையில் பங்கேற்கும் தமிழ்நாட்டு காங்கிரசை வெளியேற்றுவதுதானே? மானஸ்தனாய் இருந்தால் இதெல்லாம் உரைக்கும்.

"அறுக்க மாட்டாதவனுக்கு இடுப்பில் 1008 அருவாள்" என்ற பழமொழிக்கு ஏற்ப, எதைப் பேசுவது, எதை எங்குப் பொருத்துவது என்று தெரியாமல் பேசுவதுதான் இவர்களின் "மாற்று அரசியல்" லட்சணமா?

நாலு வார்த்தை பேசத் தெரியாதவர்களின் கையாலாகாத்தனம்!

தமிழகத்தின் வரலாற்றையோ, காவிரி நீர்ப்பங்கீட்டுச் சிக்கலின் பின்னணியையோ, அரசியலமைப்பு உரிமைகளையோ எதையுமே படித்தறியாமல், வெறும் திரைப்படக் கவர்ச்சியை மட்டுமே வைத்துக்கொண்டு நாற்காலியைப் பிடித்த கூட்டத்தின் கையாலாகாத்தனமே இத்தகைய பிதற்றல்கள் ஆகும்.

நாட்டின் மிக முக்கியப் பாசனச் சிக்கல் பற்றி நாலு வார்த்தை உருப்படியாகப் பேசத் தெரியாதவர்களையும், எந்தவித அரசியல் கோட்பாடும் இல்லாதவர்களையும் ஆட்சியில் உட்கார வைத்தால் நாடு என்ன கதியாகும் என்பதற்கு இவர்களின் இந்தப் பேச்சு ஒரு எச்சரிக்கை மணி!

நாம் சிந்திக்க வேண்டியது என்ன?

காவிரிப் பிரச்சனை என்பது ஏதோ இரு மாநில ஆளும் கட்சிகளின் அரசியல் விளையாட்டு அல்ல; அது லட்சக்கணக்கான உழைக்கும் விவசாயிகளின் வாழ்வுரிமைப் பிரச்சனை!

ஒருபுறம் மாநில உரிமைகளை அடகு வைத்தல்; மறுபுறம் அடிப்படைப் புரிதலே இல்லாமல் வெறும் பிம்பங்களை மட்டும் வைத்து மக்களை ஏமாற்றத் துடிக்கும் ‘நடிகரின்’ கையாலாகா அரசியல்.

இத்தகைய போலித்தனங்களையும், வரலாற்று அறியாமைகளையும் உழைக்கும் மக்கள் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். காவிரி உரிமையை வென்றெடுக்கத் தேவை திரையுலகக் கவர்ச்சியோ, மேடை உளறல்களோ அல்ல; மக்களின் சமரசமற்ற போர்க்குணமிக்கப் போராட்டமே!

— தமிழ்மணி

அறிவியல்–தொழில்நுட்பத்தில் இந்தியா ஏன் பின்தங்கியது? கீழடி உணர்த்தும் பாடம்!

முகவுரை

"உழைப்பே மனிதனை உருவாக்கியது" என்ற கருத்து சமூக அறிவியல் ஆய்வுகளில் முக்கியமான இடம் பெறுகிறது. களத்தில் இறங்கி உழைப்பவர்களுக்குத்தான் உற்பத்தியின் நுட்பங்களும், அதில் உள்ள சிக்கல்களும் நேரடியாகப் புரிகின்றன. வேலை முறையை மேம்படுத்தவும், உற்பத்தியைப் பெருக்கவும் வேண்டிய தேவை உருவாகும்போது, உழைப்பில் ஈடுபடும் மக்களின் அனுபவ அறிவிலிருந்தே புதிய கண்டுபிடிப்புகள் பிறக்கின்றன. இத்தகைய கண்டுபிடிப்புகளின் அடிப்படை ஊற்றாக உழைக்கும் மக்களின் அனுபவ அறிவே அமைகிறது.

இன்றைய நவீன தொழிற்சாலைகளில் புதிய உற்பத்தி முறைகளும் தொழில்நுட்ப மாற்றங்களும் உருவாகுவதற்கான அடிப்படை ஆற்றல் மிகு தொழிலாளர்களின் அனுபவம்தான். ஆனால், அந்த அனுபவம் அறிவியல் கல்வியுடனும் தொழில்நுட்பப் புரிதலுடனும் இணையும்போதுதான் அது புதிய கண்டுபிடிப்பாகவும் தொழில்நுட்ப முன்னேற்றமாகவும் மாறுகிறது. நான் பணியாற்றிய பி.ஹெச்.இ.எல். (BHEL) போன்ற பொதுத்துறை நிறுவனங்களில் இதை நேரடியாகக் கண்டும் உணர்ந்தும் இருக்கிறேன்.

1. உழைப்பும் கல்வியும் கரங்கோர்க்கும் இடமே அறிவியலின் பிறப்பிடம்

புதிய கண்டுபிடிப்புகள் வெறும் உடல் உழைப்பால் மட்டுமே உருவாகாது; அதுபோல புத்தக அறிவால் மட்டுமே உருவாகவும் முடியாது. உடல் உழைப்பின் அனுபவமும் அறிவியல் கல்வியும் ஒன்றிணையும் இடத்தில்தான் புதிய தொழில்நுட்பங்கள் உருவாகின்றன.

• உழைப்பும் கல்வியும் இணையும் இடத்தில் புதிய கண்டுபிடிப்புகள் தோன்றுகின்றன.

• புதிய கண்டுபிடிப்புகள் நவீன உற்பத்திக் கருவிகளை உருவாக்குகின்றன.

• உற்பத்தி பெருகும்போது நாட்டின் பொருளாதாரமும் அறிவியல் திறனும் வளர்கின்றன.

• அதுவே ஒரு நாட்டை முன்னேறிய நாடாக மாற்றுகிறது.

2. உலக நாடுகள் முன்னேறியபோது இந்தியா ஏன் பின்தங்கியது?

உலக மக்கள் அனைவரும் உழைக்கின்றனர். ஆனால் ஏன் சில நாடுகளில் மட்டும் அறிவியல் புரட்சிகள் தொடர்ச்சியாக நிகழ்ந்தன? இந்தியா போன்ற நாடுகளில் ஏன் அவை மந்தமடைந்தன?

இந்தக் கேள்விக்கான விடையை இந்தியச் சமூகக் கட்டமைப்பில் தேட வேண்டியுள்ளது.

வர்ணாசிரமமும் கல்வி மறுப்பும்

நால்வர்ணக் கோட்பாடு சமூக அமைப்பாக வலுப்பெற்ற பிறகு, உற்பத்தியில் ஈடுபட்ட பெரும்பான்மையான மக்களுக்கு கல்வி உரிமை மறுக்கப்பட்டது என்று பல சமூக வரலாற்றாய்வாளர்கள் குறிப்பிடுகின்றனர்.

அறிவும் உழைப்பும் பிரிக்கப்பட்ட சமூகம்

உழைப்பவர்களிடம் அனுபவம் இருந்தது; ஆனால் கல்வி இல்லை.

கல்வி பெற்ற மேல்தட்டு வர்க்கம் அறிவைப் பெற்றிருந்தாலும், உற்பத்திக்கான உழைப்பில் நேரடியாக ஈடுபடவில்லை.

இந்தப் பிரிவினையால் அறிவும் உழைப்பும் ஒன்றிணையாத நிலை உருவானது. புதிய தொழில்நுட்பங்களும் உற்பத்திக் கருவிகளும் உருவாக வேண்டிய சமூகச் சூழல் பாதிக்கப்பட்டது.

கல்வியை மட்டும் பெற்றவர்கள், ‘எங்களுக்கு மூளை ஜாஸ்தி’ என்று  பெருமை பேசினாலும், அந்த மூளை கறிக்குகூட உதவாது என்பதுதான் வரலாறு.

சமூக அமைப்பின் தாக்கம்

இந்தியாவில் அறிவியல் மற்றும் தொழில்நுட்ப வளர்ச்சிக்கு நீண்டகாலத் தடைகளில் ஒன்றாக, கல்வியைச் சமூகத்தின் பெரும்பகுதியிடமிருந்து விலக்கி வைத்த சாதியக் கட்டமைப்பை பல சமூக வரலாற்றாய்வாளர்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர்.

கி.பி. 6–7 ஆம் நூற்றாண்டுகளுக்குப் பின்னர் உருவான பக்தி இலக்கிய கால பல சமூக–மத அமைப்புகளும் இந்தப் பிரிவினையை மேலும் வலுப்படுத்தின என்று சில ஆய்வாளர்கள் கருதுகின்றனர்.

புலம்பெயர் தமிழர்களின் அனுபவம்

19 மற்றும் 20 ஆம் நூற்றாண்டுகளில் சமூக நீதி போராட்டங்களால் கல்வி வாய்ப்புகள் விரிவடைந்த பிறகு, முன்னர் கல்வி மறுக்கப்பட்ட சமூகங்களைச் சேர்ந்த பலர் இந்தியாவிலும் வெளிநாடுகளிலும் அறிவியல், மருத்துவம், பொறியியல் உள்ளிட்ட துறைகளில் குறிப்பிடத்தக்க சாதனைகளை நிகழ்த்தினர். திறமை குறைவாக இருந்ததல்ல; கல்வி வாய்ப்பு மறுக்கப்பட்டதே முக்கியத் தடையாக இருந்தது என்பதை இந்த அனுபவங்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றன.

3. கீழடி உணர்த்தும் வரலாற்றுப் பாடம்

சுமார் 5,000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே சிந்து சமவெளியில் திட்டமிட்ட நகர வாழ்க்கையும், சுமார் 2,600 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வைகைக் கரையில் கீழடியில் எழுத்தறிவும், வடிகால் அமைப்பும், உற்பத்தித் தொழிலும் வளர்ந்திருந்தன.

இத்தகைய நகர நாகரிகங்கள் இருந்தபோதும் அறிவியல் வளர்ச்சியின் தொடர்ச்சி இங்கு ஏன் தடைபட்டது என்பது இன்னும் ஆய்வுக்குரிய கேள்வியாக உள்ளது. 

கல்வி மறுப்பும் சாதியக் கட்டமைப்பும் அதற்கான முக்கியக் காரணிகளில் ஒன்றாகப் பல சமூக வரலாற்றாய்வாளர்கள் கருதுகின்றனர்.

இதற்கு மாறாக, ஐரோப்பா உள்ளிட்ட பல நாடுகளில் அனைவருக்கும் கல்வி பரவியதும் தொழிற்புரட்சியும் அறிவியல் வளர்ச்சியும் வேகமடைந்தன.

இந்த ஒப்பீடு, அறிவியல் வளர்ச்சிக்கு கல்வியின் சமூகப் பரவல் எவ்வளவு அவசியம் என்பதை எடுத்துக்காட்டுகிறது.

4. கீழடி அகழ்வாய்வும் இன்றைய பண்பாட்டுப் போராட்டமும்

கீழடி அகழ்வாய்வு, தமிழர் சமூகத்தின் பண்டைய நகர வாழ்வியலையும், எழுத்தறிவையும், உற்பத்தி சார்ந்த பண்பாட்டையும் வெளிச்சத்திற்குக் கொண்டு வந்துள்ளது.

இன்றைய அரசியல் சூழலில், "ஒரே நாடு - ஒரே மொழி - ஒரே பண்பாடு" என்கிற கருத்தாக்கத்துடன் சேர்ந்து பாரம்பரிய குலத் தொழில்களை ஊக்குவிக்கும் சில திட்டங்கள், சாதி அடிப்படையிலான தொழில் அமைப்பை மீண்டும் வலுப்படுத்தக்கூடும் என்று விமர்சகர்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர்.

எனவே, அறிவியல் சிந்தனையையும் சமத்துவக் கல்வியையும் முன்னிறுத்தும் கீழடியின் வரலாற்றுப் பாடங்களை மக்களிடம் கொண்டு செல்வது மிகவும் அவசியமாகிறது.

அழைப்பு

இந்த வரலாற்றுப் பொறுப்பை மக்கள் கலை இலக்கியக் கழகம் (மகஇக) ஏற்றுள்ளது.

அதன் ஒரு பகுதியாக, 2026 ஆகஸ்ட் 22 (சனிக்கிழமை) அன்று தஞ்சையில் மாபெரும் "தமிழ் மக்கள் இசை விழா" நடைபெறுகிறது.

கீழடி முன்வைக்கும் சமத்துவக் கல்வியையும், சாதியற்ற நகர வாழ்வியலையும் மக்களிடம் கொண்டு செல்லும் இந்தப் பண்பாட்டுப் போரில் தோழர்களும், நண்பர்களும், உழைக்கும் மக்களும் பெருந்திரளாகப் பங்கேற்று ஆதரவு வழங்குமாறு அன்புடன் அழைக்கிறோம்.

கீழடியை உயர்த்திப் பிடிப்போம்!

அறிவியல் ஆதாரங்களைக் கொண்டு வரலாற்றைப் பாதுகாப்போம்!

வேத நாகரிகம் என்ற பெயரில் பரப்பப்படும் வரலாற்றுத் திரிபுகளை எதிர்கொள்ளத் தயாராவோம்!

தோழமையுடன்,

தமிழ்மணி

(பொன். சேகர், Ex-BHEL)

தமிழ் மக்கள் இசை விழா சிறக்க நிதி தாரீர்!

வணக்கம் நண்பர்களே, தோழர்களே!

"தானாக நிகழ்பவை எல்லாம் வரலாறல்ல... மனித சமூகத்திற்குப் பயன்படும் வகையில், இயற்கை அளித்த சூழலைப் பயன்படுத்தி வாழ்க்கையை மேலும் செழுமைப்படுத்தும் மனிதர்களின் உழைப்பும் போராட்டங்களுமே வரலாறாக மாறுகின்றன!"

உலக வரலாற்றின் போக்கு இதுதான். மனித உழைப்பால் உருவான இத்தகைய மகத்தான முயற்சிகள் சில வரலாற்றில் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளன; சில மறைந்துபோயுள்ளன.

இன்றைய நவீன காலத்தில் நிகழ்வுகள் அனைத்தும் எழுத்து வடிவிலும், ஒலி-ஒளி காணொளிகளாகவும் இன்ன பிற வடிவங்களிலும் உடனடியாகப் பதிவு செய்யப்படுகின்றன. ஆனால், தொழில்நுட்ப வசதிகள் இல்லாத முற்காலத்தில், மக்களின் எழுத்துக்கள், பயன்பாட்டுப் பொருட்கள், தொல்லியல் சான்றுகள் மற்றும் இலக்கியங்கள் மட்டுமே கடந்த கால வரலாற்றைப் பதிவு செய்தன.

கற்பனைப் புனைவா? வரலாற்றுச் சான்றா?

மறுபுறம், எந்தவிதமான தொல்லியல் சான்றுகளும் இல்லாமல், வெறும் கற்பனைப் புனைவுகளை மட்டுமே கொண்டு வரலாறு எழுதும் அபாயகரமான போக்கும் இங்கே நிலவுகிறது. அத்தகைய ஒரு போலித்தனமான போக்குதான் 'சரஸ்வதி நதி நாகரிகம்’ என்ற பெயரில் ஒரு கற்பனையை அடிப்படையாகக் கொண்ட 'வேத நாகரிகம்'!

இதற்கு இலக்கியச் சான்றுகளோ, தொல்லியல் சான்றுகளோ, கல்வெட்டுகளோ எதுவுமே கிடையாது. ஆற்றுப் படுகைகளில்தான் மனித நாகரிகங்கள் தோன்றி வளர்ந்தன என்கிற பொதுவான புரிதலை மட்டும் வைத்துக்கொண்டு, வரலாற்றில் அறியப்படாத 'சரஸ்வதி' நதியை வைத்து வேத நாகரிகத்தைக் கட்டமைக்க முயல்கிறார்கள்.

இத்தகைய சூழலில்தான், தமிழ்நாட்டின் வைகை நதிக்கரையில் நடைபெற்ற கீழடி அகழ்வாய்வு, ஆரிய-வேதப் புராணக் கதைகளை அடியோடு தகர்த்தெறிந்துள்ளது! 2,600 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே சாதி, மதம் மற்றும் ஆன்மீகத் தடயங்கள் அற்ற, எழுத்தறிவு பெற்ற உயரிய நகர நாகரிகமாகத் தமிழர்கள் வாழ்ந்தார்கள் என்பதை கீழடி உலகிற்குப் பறைசாற்றியுள்ளது. "இந்திய வரலாற்றின் மிக முக்கியப் புள்ளி கீழடிதான்!" என்பதை அறிவியல் பூர்வமாக நிறுவியுள்ளது.

கீழடியை முடக்க முயலும் ஒன்றிய அரசு

இந்த வரலாற்று உண்மையை மூடிமறைக்கவே, கீழடி ஆய்வறிக்கையை முடக்கி, தொல்லியல் அறிஞர் அமர்நாத் ராமகிருஷ்ணன் அவர்களை ஒன்றிய மோடி அரசு பழிவாங்கும் நோக்கில் இடமாற்றம் செய்தது.

இங்கே 'ஒரே நாடு, ஒரே மொழி, ஒரே பண்பாடு' என்று சனாதனப் பாசிசத்தைத் திணித்து, பிறப்பின் அடிப்படையில் மனிதர்களைப் பிரிக்கும் சாதிய நச்சை விதைக்கிறார்கள். மற்றொருபுறம், கார்ப்பரேட் சுரண்டலாலும் சனாதன அடக்குமுறைகளாலும் உழைக்கும் மக்களைத் தொடர் இன்னல்களில் தள்ளிவிடுகின்றனர்.

இதற்கு மாற்று மருந்து — கீழடி முன்வைக்கும் "பிறப்பொக்கும் எல்லா உயிர்க்கும்" என்ற சமத்துவப் பண்பாடே ஆகும்!

தஞ்சை 'தமிழ் மக்கள் இசை விழா' — ஒரு பண்பாட்டுப் போர்!

வேத நாகரிகப் பொய்மைகளை ஒழித்து, கீழடி தரும் சமத்துவப் பண்பாட்டை தமிழர் நெஞ்சங்களில் ஆழப் பதியச் செய்யும் மகத்தான பண்பாட்டுப் போரை மக்கள் கலை இலக்கியக் கழகம் (மகஇக) கையில் எடுத்துள்ளது!

அதன் ஒரு பகுதியாக, வரும் ஆகஸ்ட் 22 ஆம் தேதி தஞ்சை மண்ணில் மாபெரும் "தமிழ் மக்கள் இசை விழா" நடைபெறவுள்ளது. இந்த விழாவில் கீழடி அகழ்வாய்வின் அரசியல் மற்றும் வரலாற்று முக்கியத்துவத்தைக் காட்சிப்படுத்தும் சிறப்பு நிகழ்வுகள் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டுள்ளன. கீழடி உண்மைகளை உலகுக்குச் சொன்ன தொல்லியல் ஆய்வறிஞர் அமர்நாத் ராமகிருஷ்ணன் அவர்களும் தனது அனுபவங்களை நேரில் பதிவு செய்யவிருக்கிறார்.

கடந்த 45 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக மக்கள் கலை இலக்கியக் கழகத்தோடு பயணிக்கும் நானும், இதில் எனது நேரடிப் பங்களிப்பைச் செலுத்தி வருகிறேன். தொலைநோக்கு அரசியல் பார்வையும், எவருக்கும் அஞ்சாத சமரசமற்ற போர்க்குணமும் கொண்ட அமைப்புதான் 'மகஇக' என்பதை தாங்கள் நன்கறிவீர்கள்.

நண்பர்களே, தோழர்களே, உழைப்பையும் நிதியையும் தாராளமாகத் தாருங்கள்!

உடல் உழைப்பையும் பெரும் பொருட்செலவையும் கோரக்கூடிய ஒரு மாபெரும் நிகழ்வுதான் இந்தத் தமிழ் மக்கள் இசை விழா. எனவே, இந்நிகழ்ச்சி மாபெரும் வெற்றி பெற:

1.களத்தில் இறங்கி நேரடியாக உழைப்பைச் செலுத்தக்கூடிய தோழர்களும் நண்பர்களும் ஆர்வமுடன் முன்வர வேண்டும்!

2.கடந்த காலங்களில் தாராளமாக நிதி வழங்கி பேராதரவு தந்த நண்பர்களும் தோழர்களும், சனாதன எதிர்ப்புச் சிந்தனையாளர்களும் இந்த முறையும் பெரிய அளவில் நிதி உதவி செய்ய வேண்டும் என அன்போடு கேட்டுக்கொள்கிறேன்.

"தாங்கள் வழங்கும் ஒவ்வொரு ரூபாயும் சனாதனப் பாசிசத்தின் மீது விழும் அடி! கீழடியை உயர்த்தும் பண்பாட்டுத் தூண்!"

தோழமையுடன்,

பொன். சேகர் @ தமிழ்மணி

Ex. BHEL

குறிப்பு:

சந்தர்ப்ப சூழ்நிலை காரணமாக அனைவரையும் நேரில் சந்திக்கும் வாய்ப்பு அரிதாக இருப்பதால், தங்களது நிதிப் பங்களிப்பை Google Pay (GPay) மூலம் கீழ்க்கண்ட எண்ணுக்கு அனுப்பி வைக்குமாறு அன்போடு கேட்டுக்கொள்கிறேன்.

GPay எண்: 94868 80758

QR Code:

வடலூருக்குத் தேவை 'தூய்மை'... 'புனிதம்' அல்ல!

வள்ளலார் வாழ்ந்த வடலூரைப் 'புனித நகரமாக' அறிவிக்கக் கோரி, வள்ளலாரின் சீடர்கள் என்ற பெயரில் ஒரு கும்பல் நடைபயணம் மேற்கொண்டு வருகிறது. மேலோட்டமாகப் பார்ப்பதற்கு இது ஏதோ ஆன்மீகக் கோரிக்கை போலத் தோன்றினாலும், இதன் பின்னணியில் இருப்பது உழைக்கும் மக்களின் அடிப்படை வாழ்வுரிமையையும் உணவு உரிமையையும் பறிக்கும் மிகக் கொடூரமான பாசிச எண்ணமே ஆகும்!

'புனிதம்' என்றால் என்ன?

வடலூரைப் 'புனித நகரமாக' அறிவித்தால் அங்கு என்ன நடக்கும்?

வடலூர் நகர எல்லைக்குள் ஆடு, கோழி, மீன் உள்ளிட்ட இறைச்சிக் கடைகள் (கவிச்சிக் கடைகள்) முற்றிலுமாகத் தடை செய்யப்படும். மக்கள் தங்கள் வீடுகளில் கூட அசைவம் சமைக்க முடியாது!

இறைச்சி சாப்பிட விரும்பினால், மக்கள் வடலூர் நகரை விட்டு வெளியே சென்று, அங்கேயே சாப்பிட்டு, அதைச் செரித்து, அங்கேயே கழிவை வெளியேற்றிவிட்டுப் புனிதர்களாகத்தான் வடலூருக்குத் திரும்ப வேண்டும்!

என்னவொரு அராஜகமான கோரிக்கை இது! மனிதர்களின் உணவு உரிமையைப் பறிக்கும் இந்த வன்கொடுமையை என்னவென்று சொல்வது?

'கவிச்சி' (அசைவம்) என்பது அருவருப்பானது, தீட்டானது என்பது அப்பட்டமான பார்ப்பனிய-சனாதனக் கருத்து.

வரலாற்றில் ஒடுக்கப்பட்ட, தீண்டாமைக்கு உள்ளாக்கப்பட்ட மக்களுக்கு உணவு மறுக்கப்பட்ட போது, அவர்கள் உயிர் வாழச் செத்த மாட்டையும் விலங்குகளையுமே உண்ண வேண்டிய சூழல் இருந்தது. தீண்டத்தகாதவர்கள் கவிச்சி உண்ணுவதால் கவிச்சியும் தீட்டாகக் கருதப்பட்டது. காலப்போக்கில், அசைவ உணவே உடலுக்கு வலு சேர்க்கும் மலிவான சத்துணவு என்பதால் அது உழைக்கும் மக்களின் முதன்மை உணவாக மாறியது.

'புனித' நகரமான ஹரித்துவாரில் அசைவ உணவு கிடைக்காமல் மக்கள் எங்ஙனம் அவதிப்படுகிறார்கள் என்பதை நேரில் பார்த்தவன் நான். எனவே, வடலூரைப் 'புனித நகரமாக' அறிவிக்கக் கோரி உழைக்கும் மக்களின் உணவு உரிமையில் கைவைக்கும் இந்த நபர்களின் கோரிக்கையை, அசைவப் பிரியர்களும் உழைக்கும் மக்களும் உறுதியாக முறியடிக்க வேண்டும்!

வடலூருக்கு தேவையானது புனிதமா? தூய்மையா?

வடலூருக்கு உண்மையில் தேவையானது புனிதம் அல்ல; தூய்மை. சாக்கடை நீர் ஓடாத தெருக்கள், குப்பைகள் இல்லாத பொதுவெளிகள், அனைவருக்கும் குடிநீர், சுகாதாரம், மருத்துவ வசதிகள் கொண்ட நகரம்தான் மக்களுக்கு தேவை. ஆனால் மக்களின் உணவுத் தட்டில் என்ன இருக்க வேண்டும் என்று கட்டளையிடும் 'புனித நகரம்' யாருக்குத் தேவை?

வள்ளலாரை சனாதன உலைக்களத்திற்குள் தள்ளும் சதி!

உண்மையிலேயே வள்ளலார் விலங்கு வதைக்கு எதிராகப் பேசியதை விட, சனாதன-பார்ப்பனிய வதைக்கு எதிராகப் பேசியதுதான் அதிகம்! அவர் ஒரு சமரசமற்ற சனாதன எதிர்ப்புப் போராளி. அப்படிப்பட்ட வள்ளலாரை மீண்டும் சனாதனப் பிடிக்குள் தள்ளி, அவரது பெயரால் 'புனிதக் கூச்சல்' போடுவது அவரது தத்துவத்திற்கே செய்யும் துரோகமாகும்.

வள்ளுவரின் புலால் மறுப்பும் காலச் சூழலும்

வள்ளுவர் கூட 'புலால் உண்ணாமை' குறித்துத் திருக்குறளில் (அதிகாரம் 26) பத்து குறட்பாக்களை எழுதியுள்ளார். வேளாண் உற்பத்தி பெரிய அளவில் பெருகாத, வேட்டையாடி உண்பதே வழக்கமாக இருந்த அக்காலகட்டத்தில் உயிர் பலியைத் தடுப்பதற்காக வள்ளுவர் அதை எழுதி இருக்கக்கூடும்.

ஆனால், அன்றைய வரலாற்றுச் சூழலில் எழுதப்பட்ட ஒன்றை இன்றைக்கும் அப்படியே பொருத்த முடியாது. இன்றைக்கு அசைவ உணவே உழைக்கும் மக்களுக்கு மலிவாக வலு சேர்க்கக்கூடிய உணவாக இருக்கும் போது, வள்ளுவரை அப்படியே பின்பற்ற முடியாது.

எந்தவொரு அறநெறியையும் அந்தந்தக் காலச் சூழலுக்கு ஏற்பப் புரிந்துகொள்ள வேண்டுமே தவிர, அதில் ஆன்மீகப் பொருள் தேடி மூர்க்கமாகப் பின்பற்றுவது அறிவீனம்!

அசைவமும் குற்றமும்: அறிவியலுக்குப் புறம்பான கட்டுக்கதை!

"அசைவம் சாப்பிட்டால் முரட்டு குணம் வரும், குற்றம் செய்வான்" என்று சனாதனம் பேசுகிறது. இது முற்றிலும் அறிவியலுக்குப் புறம்பான கட்டுக்கதை! அசைவ உணவு உண்பவர்கள் மட்டும்தான் குற்றம் செய்கிறார்களா? சைவப் போர்வையில் வலம் வரும் உத்தமர்கள் யாரும் குற்றம் செய்வதில்லையா?

தூய்மை-தீட்டு (purity-pollution) என்கிற உயர்மை-தாழ்மை என்கிற இந்து மதக்கோட்பாடுதான் சாதியத் தீட்டையும் வாழ்வியல் தீட்டையும் வரையறுக்கிறது. எங்கெல்லாம் புனிதம் பேசப்படுகிறதோ அங்கெல்லாம் தீட்டும் சேர்ந்தே இயங்குகிறது.

முடிவுரை

வடலூரைப் புனித நகரமாக அறிவிக்கக் கோருவதன் உள்ளே ஒளிந்திருப்பது மறைமுகத் தீண்டாமையே அன்றி வேறில்லை. எனவே, 'புனிதம்' என்ற பெயரில் மக்களின் உணவு உரிமையைப் பறிக்கவும் சாதியத் தீட்டைத் திணிக்கவும் யார் பேசினாலும், அவர்கள் மீது வன் கொடுமைத் தடுப்புச் சட்டத்தின் (SC/ST Act) கீழ் வழக்குப் பதிவு செய்ய வேண்டும்!

வள்ளலார் வாழ்ந்த வடலூரை குப்பைகள் இல்லாத, சாக்கடைகள் இல்லாத, நோய்நொடியற்ற "தூய்மை நகரமாக" மாற்ற அரசு நடவடிக்கை எடுக்கட்டும். அதுதான் மக்கள் வாழத் தகுதியான நகரமாக இருக்கும். அதை விடுத்து, 'புனித நகரம்' என்ற பெயரில் மக்களின் வாழ்வுரிமையை உணவோடு சேர்த்துப் பறிக்க நினைப்பது அப்பட்டமான சனாதன பாசிசமே!

— ஊரான்

மறையும் முன்பே தணிந்த அக்கினி!

இந்தியப் பொதுவுடமை இயக்க வரலாற்றில் 1967 நக்சல்பாரி பேரெழுச்சி ஆளும் வர்க்கத்தை நடுநடுங்க வைத்ததோடு, அரசியல் மாற்றத்தை விரும்பிய இளைஞர்களைக் காந்தமாய் ஈர்த்தது. வர்க்க எதிரிகளை அழித்தொழிக்கும் தொடக்க காலப் பாதையிலிருந்து, 1980-களின் தொடக்கத்தில் மக்களைத் திரட்டும் புதிய பாதையை நோக்கி நக்சல்பாரி இயக்கம் பயணித்தது. அந்த வரலாற்றுப் பின்னணியில் உருவானதுதான் மக்கள் கலை இலக்கியக் கழகம் (மகஇக).

அக்காலத்தில், தமிழ்நாட்டின் மேடைகள் கம்பன் கழக இலக்கியச் சொற்பொழிவுகளாலும், இலக்கற்ற பட்டிமன்ற அரட்டைகளாலும், வழக்கமான பகுத்தறிவு மற்றும் பார்ப்பன எதிர்ப்புப் பிரச்சாரங்களாலும் மட்டுமே சூழப்பட்டிருந்தன. அந்தச் சூழலில், “புதிய ஜனநாயகப் புரட்சி” எனும் மாற்று அரசியலை அதிரடியாக முன்வைத்து, மேடைகளில் நக்சல்பாரி அரசியலை முழங்கியவர்கள் மகஇக தோழர்கள். கடந்து செல்வோரையும் காதுகொடுத்துக் கேட்க வைத்து, கட்டிப்போடும் ஆற்றல் கொண்டதாக மகஇக-வின் மேடைப் பேச்சுகளும் பாடல்களும் விளங்கிய காலம் அது.

தோழர் கதிரவன்

தோழர்கள் காளியப்பன், சீனிவாசன், தமிழ்மணி, கதிரவன் என மகஇக-வின் மேடைப் பேச்சாளர்கள் புரட்சிகர மேடைப்பேச்சு வரலாற்றில் ஒரு புதிய தடத்தைப் பதித்தனர். தோழர் காளியப்பனின் உரை மடைதிறந்த வெள்ளமென ஓடும்; தமிழ்மணியும் சீனிவாசனும் மேடைகளில் அதிரடி காட்டுவர்; அதற்குப் பிறகு தோழர் மருதையனின் மேடைப்பேச்சு புதிய மைல் கல்லைத் தொட்டது.

இந்த வரிசையில், மாற்று அரசியலை எளிய மொழியில் மக்களிடம் கொண்டு சேர்த்ததில் மதுரையைச் சேர்ந்த  தோழர் கதிரவன் @ அக்கினியின் பங்கு அளப்பரியது.

தோழர் கதிரவனின் உரை படபடக்கும் வெடிகளைப் போல வெடித்துச் சிதறுவது மட்டுமல்ல, மக்களின் நெஞ்சங்களை உருக்கும் ஆற்றல் வாய்ந்தது. 35 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு நடைபெற்ற ஒரு திருமண விழாவில், வரதட்சணைக் கொடுமைகளை விவரித்து அவர் ஆற்றிய உரையைக் கேட்டு, அங்கிருந்த முதியோர்களின் கண்களிலிருந்து கண்ணீர் பொலபொலவெனக் கொட்டியது.

"போராட்டத்திற்கு அவர் மேடையில் அறைகூவல் விடுத்தால், தோழர்கள் அணிஅணியாய்த் திரளும் அசாத்திய வலிமை அவரது பேச்சிற்கு இருந்தது. அத்தகைய சிறப்பு வாய்ந்த  தோழர் கதிரவனின் தலைமையில்தான் எனது திருமணமும் நடைபெற்றது. 

தொடக்க காலத்தில் மக்கள் கலை இலக்கியக் கழகத்தின் களப்பணியாளராகவும், மேனாள் மாநில செயலாளராகவும், மாநிலச் செயற்குழு உறுப்பினராகவும் செயல்பட்டவர் அவர்.

சிறு சிறு செயல்களைக்கூட விளம்பரமாக்கி முகநூலில் புகழ் தேடும் சமூக ஊடகக் காலம் இது. ஆனால் அன்றைய தோழர்களின் அளப்பரிய உரைகள் கேட்போர் மனங்களில் ஆழமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தினாலும், அவை முறைப்படி பதிவு செய்யப்படாமலேயே கால ஓட்டத்தில் மறைந்து போனது பெருஞ்சோகம்.

2020-ஆம் ஆண்டு வாக்கில் அமைப்பில் ஏற்பட்ட ஒரு சிக்கலால், மக்கள் கலை இலக்கியக் கழகத்தோடு இருந்த உறவை துண்டித்துக் கொண்டு ஒரு சிறு குழுவினரோடு அவர் தன்னை அடையாளப்படுத்திக் கொண்டதால், அன்றிலிருந்து அமைப்பில் அவருடைய செயல்பாடுகள் முடங்கிப் போயின. கதிரவன் தனது மகஇக அடையாளத்தையும் இழந்து,  மறையும் முன்பே தணிந்து போனதால், அவரோடு எமக்கு இருந்த தோழமை உறவும் அறுந்துபோனது.

அரசியல் ரீதியாக எமது உறவுகள் அறுந்துபோனாலும், மக்கள் கலை இலக்கியக் கழகத்தின் மாநிலச் செயற்குழுவில் அவரோடு இணைந்து பயணித்த 20 ஆண்டு கால நினைவுகள் மட்டும் என்றும் எம்மை விட்டு நீங்காது.

தோழர் கதிரவன் அவர்களுக்கு

எனது ஆழ்ந்த இரங்கல்!

தமிழ்மணி

நோபல் பரிசும் ஏகாதசி விரதமும்: அறிவியல் உண்மையா? ஆன்மீகப் புனைவா?

சமூக ஊடகங்களில் சமீபகாலமாக ஒரு பழக்கம் தொற்றிக்கொண்டுள்ளது. மேற்கத்திய நாடுகளில் ஏதேனும் ஒரு புதிய அறிவியல் உண்மையைக் கண்டுபிடித்து அதற்கு நோபல் பரிசு வழங்கினால் போதும்; உடனே சிலர் கிளம்பி விடுவார்கள்—"இதைத்தான் எங்கள் சனாதன தர்மம் பல்லாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே சொல்லிவிட்டது" என்று வக்காலத்து வாங்க.

முதலில் ஒரு விஷயத்தைத் தெளிவுபடுத்திக் கொள்வோம். ஏகாதசி விரதம் இருப்பது தவறு என்று யாரும் கூறவில்லை. மத நம்பிக்கையின் அடிப்படையிலோ, ஆன்மீக ஒழுக்கத்தின் அடிப்படையிலோ அல்லது உடல்நலக் காரணங்களுக்காகவோ ஒருவர் விரதம் இருப்பது அவருடைய தனிப்பட்ட உரிமை. கேள்வி அதுவல்ல.

இன்று நவீன அறிவியல் கண்டுபிடிக்கும் ஒவ்வொரு உண்மையையும், "இதைத்தான் எங்கள் முன்னோர்கள் ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளுக்கு முன்பே கண்டுபிடித்துவிட்டார்கள்" என்று கூறுவது அறிவியல் அணுகுமுறையா என்பதுதான் கேள்வி.

ஒரு பழக்கத்தில் சில உடல்நல நன்மைகள் இருப்பது ஒரு விஷயம்; அந்தப் பழக்கத்தை உருவாக்கியவர்கள் நவீன உயிரியல் அறிவியலை முழுமையாக அறிந்திருந்தார்கள் என்று கூறுவது வேறு விஷயம். இந்த இரண்டையும் குழப்பக் கூடாது.

இதன் பின்னணியில் உள்ள உண்மைகளை பகுத்தறிவுப் பார்வையோடு அணுக வேண்டியது அவசியம்.

1.யோஷினோரி ஓசுமியின் கண்டுபிடிப்பு என்ன? (ஆட்டோஃபேஜி என்றால் என்ன?)

2016-ல் ஜப்பான் விஞ்ஞானி Yoshinori Ohsumi நோபல் பரிசு பெற்றது உண்மைதான். ஆனால் அவர் கண்டுபிடித்த "ஆட்டோஃபேஜி" (Autophagy) என்பது நீங்கள் நினைப்பது போல மனிதர்கள் "ஏகாதசி விரதம்" இருப்பதைக் குறிப்பது அல்ல.

அவர் 'ஈஸ்ட்' (Yeast) எனப்படும் ஒருசெல் பூஞ்சை உயிரினங்களின் செல்களை ஆராய்ந்து, செல்லுக்குள் இருக்கும் கழிவுகள் எவ்வாறு மறுசுழற்சி செய்யப்படுகின்றன என்ற உயிரியல் செயல்முறையை விளக்கினார். இதற்காகத்தான் அவருக்கு நோபல் பரிசு வழங்கப்பட்டது.

உண்ணாவிரதம் அல்லது உணவுக் கட்டுப்பாடு சில சூழல்களில் ஆட்டோஃபேஜியைத் தூண்டக்கூடும் என்று ஆய்வுகள் கூறுகின்றன. ஆனால் அதற்கும் பதினோராவது திதியான "ஏகாதசி"க்கும் நேரடியான அறிவியல் தொடர்பு இருப்பதாக எந்த ஆதாரமும் இல்லை.

வாரத்தில் ஒருநாள் அல்லது குறிப்பிட்ட இடைவெளியில் உணவைக் குறைத்துக் கொள்வது உடலுக்கு நன்மை தரலாம் என்பது ஒரு பொதுவான மருத்துவக் கருத்து. இதை உலகின் பல்வேறு சமூகங்களும், பல மதங்களும், பல்வேறு வடிவங்களில் பின்பற்றியுள்ளன. எனவே இதை ஒரு குறிப்பிட்ட மதத்தின் தனிப்பட்ட அறிவியல் சாதனையாகக் காட்டுவது தவறான அணுகுமுறையாகும்.

2. வளிமண்டல அழுத்தக் கட்டுக்கதை

ஏகாதசி அன்று பூமியின் வளிமண்டல அழுத்தம் மிகக் குறைவாக இருக்கும் என்றும், அதனால் அன்றைய தினம் உணவு உட்கொள்வது செரிமானக் கோளாறுகளை ஏற்படுத்தும் என்றும் கூறப்படுவது அறிவியல் ஆதாரமற்ற கூற்றாகும்.

பூமியின் வளிமண்டல அழுத்தம் என்பது அந்தந்தப் பகுதியின் காலநிலை, வெப்பநிலை, காற்றழுத்த மாறுபாடுகள் மற்றும் புவியியல் அமைப்புகளைப் பொறுத்து மாறுகிறது. அது ஏகாதசி திதியோடு தொடர்புடையது என்பதற்கான எந்த அறிவியல் ஆதாரமும் இல்லை.

நிலவின் ஈர்ப்பு விசை கடல் அலைகளில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்துவது உண்மைதான். ஆனால் ஏகாதசி திதிக்கும் மனிதர்களின் செரிமானக் கோளாறுகளுக்கும் இடையே காரண-காரியத் தொடர்பு இருப்பதாக அறிவியல் நிரூபிக்கவில்லை.

வானியல் (Astronomy) என்ற பெயரில் ஜோதிடக் கருத்துக்களை அறிவியல் உண்மைகளாகக் காட்டுவது ஏற்றுக்கொள்ள முடியாத ஒன்றாகும்.

3. பல்லாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு மனித அறிவு எங்கு இருந்தது?

"பல்லாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே எங்கள் முன்னோர்கள் ஆட்டோஃபேஜி மற்றும் செல் சுழற்சியைத் துல்லியமாக அறிந்திருந்தார்கள்" என்று கூறுவது வரலாற்று ரீதியாக நிலைக்க முடியாத வாதமாகும்.

மனித குல வரலாற்றில், செல்களின் இருப்பு பற்றிய அறிவே மிகவும் பிற்காலத்தில் உருவானது. 17-ஆம் நூற்றாண்டில் Robert Hooke நுண்ணோக்கி வழியாக செல்களைப் பார்வையிட்ட பிறகுதான் "செல்" என்ற உயிரியல் கருத்து அறிவியல் உலகில் தெளிவாக அறியப்பட்டது.

கத்தி, கோடாரி போன்ற அடிப்படை கருவிகளைக் கண்டறிவதற்கே ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகள் எடுத்த மனித சமூகம், செல்லுக்குள் நடைபெறும் மூலக்கூறு அளவிலான செயல்முறைகளை அறிவியல் ரீதியாக அறிந்திருந்தது என்று கூறுவது ஆதாரமற்ற மிகைப்படுத்தலாகும்.

அக்கால மனிதர்கள் தங்களது அனுபவங்களின் அடிப்படையில் சில பழக்கவழக்கங்களை உருவாக்கியிருக்கலாம். "தொடர்ந்து சாப்பிட்டுக் கொண்டே இருந்தால் உடலுக்கு சிரமம் ஏற்படுகிறது; சில நேரங்களில் உணவைக் கட்டுப்படுத்தினால் உடல் லேசாக இருக்கிறது" போன்ற அனுபவ அறிவுகள் அவர்களிடம் இருந்திருக்கலாம்.

அதில் எந்த மறுப்பும் இல்லை.

ஆனால் அந்த அனுபவ அறிவை, நவீன உயிரியல் அறிவியலுக்கு இணையான அறிவாக மாற்றிக் காட்டுவது வரலாற்றையும் அறிவியலையும் குழப்புவதாகும்.

4.அறிவியல் கண்டுபிடிப்புகளைப் பழைய நம்பிக்கைகளின் மீது ஏன் பொருத்திப் பார்க்க வேண்டும்?

இது ஒரு முக்கியமான உளவியல் மற்றும் அரசியல் போக்காகும்.

இன்றைய அறிவியல் உலகில் ஆயிரக்கணக்கான விஞ்ஞானிகள் பல தசாப்தங்களாக ஆய்வகங்களில் உழைத்து கண்டுபிடிக்கும் உண்மைகளை, தங்களின் பழைமைவாத நம்பிக்கைகளுக்கான ஆதாரங்களாக மாற்ற முயற்சிக்கிறார்கள்.

அப்படியானால், பல்லாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே இந்த அறிவியல் உண்மைகள் அனைத்தும் தெரிந்திருந்தன என்றால்:

• ஏன் காலரா, அம்மை, பிளேக் போன்ற நோய்கள் வந்தபோது லட்சக்கணக்கான மக்கள் உயிரிழந்தார்கள்?

• ஏன் தடுப்பூசிகள், கிருமிக் கோட்பாடு, பென்சிலின் போன்ற மருத்துவ முன்னேற்றங்கள் நவீன அறிவியல் வளர்ச்சிக்குப் பிறகுதான் உருவாகின?

• ஏன் மனிதகுலம் ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகள் நோய்களுடன் போராட வேண்டியிருந்தது?

உண்மை என்னவென்றால், பழங்கால வழக்கங்களில் இருந்த சில எதேச்சையான நன்மைகளை எடுத்துக்கொண்டு, அவற்றுக்கு இக்கால அறிவியல் சாயம் பூசி, பழைமைவாத நம்பிக்கைகளுக்கு புதிய நியாயங்களை உருவாக்க முயற்சிக்கிறார்கள்.

முடிவுரை: வரலாற்றை வரலாற்றுப் பார்வையில் அணுகுவோம்

கடந்த காலத்தில் வாழ்ந்த மனிதர்கள் தங்களுக்குத் தெரிந்த இயற்கை அறிவின் அடிப்படையில் சில பழக்கவழக்கங்களை உருவாக்கினர். அறிவியல் வளராத அக்காலத்தில், சடங்குகளும் மத நம்பிக்கைகளும் மட்டுமே அந்தப் பழக்கங்களை மக்களிடம் கொண்டு சேர்க்கும் ஊடகங்களாக இருந்தன.

அந்தப் பழக்கங்களில் சில உடல்நல நன்மைகள் இருந்திருக்கலாம். ஆனால் அதனால் அவற்றை உருவாக்கியவர்கள் நவீன உயிரியல், மருத்துவம் அல்லது மூலக்கூறு அறிவியலை அறிந்திருந்தார்கள் என்று முடிவு செய்ய முடியாது.

கடந்த கால நம்பிக்கைகளை வரலாறாகப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். இன்றைய அறிவியலை அறிவியல் முறையின் அடிப்படையில் மதிப்பிட வேண்டும்.

அறிவியல் கண்டுபிடிப்புகளை மத நம்பிக்கைகளுக்கான ஆதாரங்களாகவும், மத நம்பிக்கைகளை அறிவியல் உண்மைகளாகவும் மாற்ற முயலும் போக்குகளை விமர்சனப் பார்வையோடு அணுக வேண்டும்.

அறிவியலை அறிவியலாகவும், வரலாற்றை வரலாறாகவும் புரிந்துகொள்வதே ஒரு முற்போக்கான சமூகத்தின் அடையாளமாகும்.

— ஊரான்