பசியும் மானமும்!

முன்னுரை

தமிழகத்தின் அரசியல் களத்தில் அம்பேத்கர் - பெரியார் சிந்தனைகள் ஒரு பெரும் அலையை உருவாக்கியுள்ளன. தங்களைச் சிறந்த புரட்சியாளர்களாகக் கருதிக்கொள்ளும் இச்சிந்தனையாளர்கள் பல நேரங்களில் சமூகத்தின் ஒரு பகுதியை மட்டுமே காண்கிறார்கள். மானமும் மரியாதையும் மனிதனுக்கு அவசியம் என்பதில் மாற்றுக் கருத்தில்லை; ஆனால், பசியும் வறுமையும் அதைவிடப் பாரிய சவால்கள் என்பதைப் பலரும் வசதியாக மறந்துவிடுகிறார்கள்.

1. பசி: ஆகக்கொடிய உணர்வு

வயிறு பசித்த மனிதனின் வேதனையை, அந்தப் பசியை அனுபவிப்பவனைத் தவிர வேறு ஒருவராலும் உணர முடியாது. சமூகச் சீர்திருத்தங்கள் பேசும் மேடைப் பேச்சாளர்களால் இந்தப் பசியின் தீவிரத்தை ஒருபோதும் புரிந்துகொள்ள முடியாது. 

"பசி வந்தால் பத்தும் பறந்து போகும்" என்பது முதுமொழி. பசி வரும்போது ஒரு மனிதன் தன் மானத்தையும் கௌரவத்தையும் மறந்து கையேந்த வேண்டிய நிலைக்குத் தள்ளப்படுகிறான். இந்த 'யாசகம்' தான் ஒரு மனிதனின் மரியாதையைச் சிதைக்கும் முதல் புள்ளி.

2. பொருளாதார பலமே மானத்தின் அடித்தளம்

ஒரு மனிதன் ஏன் பிறரை யாசிக்க வேண்டும்? அவன் பொருளாதார ரீதியாகச் சுரண்டப்படுவதால், தன்னிறைவு அற்றவனாக இருக்கிறான். 

கம்யூனிசம் எதைப்பேசுகிறது? உழைக்கும் வர்க்கத்தின் பொருளாதார பலத்தைப் பெருக்குவதைத்தான் அது முதன்மையாகப் பேசுகிறது.

• ஒரு மனிதன் பொருளாதாரத்தில் தன்னிறைவு பெற்று, கையேந்தாத நிலையை அடையும்போது, அவனது மானமும் மரியாதையும் தானாகவே மெல்ல மெல்ல உயரத் தொடங்கும்.

• பசியைப் போக்காத எந்தச் சீர்திருத்தமும் ஒரு மனிதனுக்கு நிரந்தர மரியாதையைத் தந்துவிடாது. இதுவே வறுமை ஒழிப்பு குறித்த அறிவியல் பூர்வமான தீர்வு.

3. சீர்திருத்தவாதிகளும் கம்யூனிஸ்டுகளும்

பெரியார் மற்றும் அம்பேத்கர் இயக்கங்கள் பெரும்பாலும் மானம் மற்றும் மரியாதை என்ற சமூகத் தகுதியை (Social Status) முன்னிறுத்துகின்றன. அவர்கள் பசியையும் வறுமையையும் பின்னுக்குத் தள்ளிவிடுகிறார்கள். ஆனால், கம்யூனிஸ்டுகள் வர்க்கப் போராட்டத்தின் மூலம் பொருளாதாரச் சுரண்டலுக்கு முற்றுப்புள்ளி வைக்க முயல்கிறார்கள்.

இங்கே ஒரு முக்கியமான உண்மையை உரக்கச் சொல்ல வேண்டும்: கம்யூனிசத்தை வெறுக்கின்ற பெரியார் மற்றும் அம்பேத்கர் சிந்தனையாளர்கள் உண்டு. ஆனால், சாதி இழிவை அங்கீகரிக்கின்ற கம்யூனிஸ்டுகள் ஒருபோதும் கிடையாது. கம்யூனிஸ்டுகள் சாதி ஒழிப்பை வர்க்கப் போராட்டத்தின் ஒரு பகுதியாகவே பார்க்கிறார்கள்.

4. முழுமையான வெற்றி எங்கே இருக்கிறது?

பொருளாதார விடுதலை இல்லாத சமூக விடுதலை என்பது அடித்தளமில்லாத கட்டிடம் போன்றது. மானமும் மரியாதையும் வேண்டும், அதே சமயம் வறுமையற்ற வாழ்வும் வேண்டும். இந்த இரண்டையும் இணைத்துப் பேசும் ஆற்றலும், அதற்காகப் போராடும் தத்துவ வலிமையும் மார்க்சிய-லெனினிய கம்யூனிச இயக்கங்களுக்கு மட்டுமே உண்டு. 

பசியையும் வறுமையையும் ஒழிக்கும் வர்க்கப் போராட்டத்தோடு, சமூக இழிவைத் துடைக்கும் சாதி ஒழிப்பையும் இணைக்கும்போதுதான் சமூகப் புரட்சி முழுமையடையும்.

முடிவுரை

வெறும் சீர்திருத்தங்களோடு திருப்தி அடைபவர்கள் புரட்சியாளர்களாக முடியாது. பசியையும் மானத்தையும் ஒன்றாகக் கருதி, சுரண்டலற்ற ஒரு சமத்துவச் சமூகத்தைப் படைக்கப் போராடும் கம்யூனிசமே உண்மையான விடுதலையைத் தரும். பொருளாதார பலமே மானத்தைக் காக்கும் கவசம் என்பதை உணர்ந்து, புரட்சிகரப் பாதையில் பயணிப்பதே காலத்தின் கட்டாயம்!

தமிழ்மணி