ஒரு படைப்பின் மீது எதிர்மறை விமர்சனங்கள் வைக்கலாமா?

ஒரு படைப்பாளி தனது நீண்டகால அனுபவம் மற்றும் ஆழ்ந்த தேடல்களை முதலீடாகக் கொண்டுதான் ஒரு படைப்பைச் செதுக்குகிறான்.

அந்தப் படைப்பு உருவான சூழலும், அதற்காக அவன் செலவிட்ட உழைப்பும், அவனது அக உலகச் சிந்தனையும் மற்றொருவருக்கு முழுமையாகப் புரிய வாய்ப்பில்லை.

அப்படியிருக்க, ஒரு படைப்பின் மீது வைக்கப்படும் எதிர்மறை விமர்சனங்கள் எந்த வகையில் நியாயமானவை? இது குறித்த ஒரு தர்க்கரீதியான தேடல் இது.

தேவைகளின் முரண்பாடு

ஒரு படைப்பு பொதுவெளியில் வெளியிடப்படும் போது, அது மற்றவர்களின் ஏதோ ஒரு தேவைக்காகத்தான் பகிரப்படுகிறது. அதேபோல, ஒரு வாசகரும் ஏதோ ஒன்றைத் தேடித்தான் ஒரு படைப்பை வாசிக்கிறார்.

• சங்கமம்: படைப்பாளியின் வெளிப்பாடும், வாசகரின் தேவையும் ஒரு புள்ளியில் இணையும் போது அங்கே பாராட்டு பிறக்கிறது.

• முரண்பாடு: எப்போது வாசகரின் எதிர்பார்ப்பும், படைப்பாளியின் கருத்தும் வெவ்வேறு திசைகளில் பயணிக்கிறதோ, அங்கேயே எதிர்மறைக் கருத்துகள் முளைக்கின்றன.

விமர்சனமா? அல்லது ஐயமா?

படைப்பாளியின் ஒட்டுமொத்த அனுபவ அறிவோ அல்லது அவர் கையாண்ட தரவுகளின் ஆழமோ விமர்சனம் செய்பவருக்கு முழுமையாக இருக்க முடியாது. ஓரளவுக்கு இருக்கலாமே ஒழிய, அந்தப் படைப்பின் உட்கரு ரகசியங்கள் வாசகருக்குத் தெரிய வாய்ப்பில்லை.

இந்தச் சூழலில், தனக்கு உடன்பாடில்லாத ஒரு கருத்தை உடனே 'எதிர்மறை விமர்சனமாக' முன்வைப்பது முறையா? அல்லது அதை சப்பி ஒரு 'ஐயமாக' எழுப்புவது முறையா?

1.விமர்சனம் என்பது ஒரு தீர்ப்பு: "இது தவறு" என்று ஒரு முடிவை அறிவிப்பது. இது சில நேரங்களில் படைப்பாளியின் உழைப்பைச் சரியாகப் புரிந்துகொள்ளாமல் விடக்கூடும்.

2.ஐயம் என்பது ஒரு உரையாடல்: "இந்த இடத்தில் உங்கள் தரவு எதை அடிப்படையாகக் கொண்டது? என்னால் இதைப் புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை, விளக்க முடியுமா?" என்று வினவுவது.

பண்பட்ட வாசகரின் அடையாளம்

ஒரு படைப்பை அணுகுவதில் 'ஐயம் எழுப்புவதே' மிகச்சிறந்த பண்பு. ஏனெனில்:

• அது படைப்பாளியின் உழைப்பிற்குத் தரும் குறைந்தபட்ச மரியாதை.

• வாசகருக்கும் படைப்பாளிக்கும் இடையே ஒரு ஆரோக்கியமான 'உரையாடலை' (Dialogue) அது உருவாக்கும்.

• தவறான புரிதல்களைக் களைந்து, புதியதொரு தெளிந்த அறிவை நோக்கி இருவரையும் அழைத்துச் செல்லும்.

முடிவுரை

திறமை ஒரு படைப்பாளியை உலகிற்கு அடையாளம் காட்டலாம்; ஆனால், ஒரு படைப்பின் பின்னாலுள்ள உழைப்பை மதிக்கும் பண்பே, அந்தப் படைப்பை முழுமைப்படுத்துகின்றன.

விமர்சனம் என்பது ஒரு பூட்டிய கதவாக இல்லாமல், உண்மையை நோக்கித் திறக்கும் சாவியாக இருக்க வேண்டும்.

அப்பொழுதுதான் ஒரு படைப்பும், ஒரு வாசகரும் சேர்ந்து அறிவை உருவாக்க முடியும்.

வாசகர்களே... ஒரு படைப்பை அதன் குறைகளுக்காக நிராகரிப்பதை விட, அதன் பின்னாலுள்ள உழைப்பைப் புரிந்துகொள்ள முயல்வதே ஒரு அறிவுச்சமூகத்தின் அடையாளம்!

தமிழ்மணி