தமிழ்நாட்டின் அரசியல் வரலாற்றில் புதிய கட்சிகளும் அமைப்புகளும் தோன்றுவதும், குறுகிய காலத்தில் செல்வாக்குப் பெறுவதும், பின்னர் காணாமல் போவதும் தொடர்ச்சியாக நிகழ்ந்து வருகின்றன. கருத்தியல், கொள்கை, சாதி, மதம், வட்டார அடையாளம், திரைக் கவர்ச்சி, தனிநபர் செல்வாக்கு எனப் பல கூறுகள் ஓர் அமைப்பின் தோற்றத்திற்கும் வளர்ச்சிக்கும் பங்களிக்கின்றன.
ஆனால், ஓர் இயக்கம் ஏன் தோன்றுகிறது என்பதைவிட, அது எத்தகைய சமூகத்தை உருவாக்க விரும்புகிறது என்பதும், அந்த இலக்கை நோக்கி எத்தகைய நடைமுறைகளைக் கடைப்பிடிக்கிறது என்பதுமே மிக முக்கியமான கேள்விகள். குறிப்பாக, தனிநபர் ஒழுக்கத்திற்கும் சமூக மாற்றத்திற்கும் இடையிலான உறவு, ஓர் இயக்கத்தின் உண்மையான முற்போக்குத் தன்மையை மதிப்பிடுவதற்கான முதன்மையான அளவுகோலாகும்.
கருத்தியலுக்கும் நடைமுறைக்கும் இடையிலான இடைவெளி
ஒரு இயக்கம் உருவாவதற்கான காரணங்கள் பலவிதமானவை. திராவிடக் கருத்தியல், அம்பேத்கரியக் கருத்தியல், பொதுவுடைமைக் கருத்தியல், தமிழ் தேசியக் கருத்தியல் போன்றவை சமூகத்தின் முரண்பாடுகளுக்கான விளக்கங்களையும், மாற்றத்திற்கான வழிமுறைகளையும் முன்வைக்கின்றன.
ஆனால், கருத்தியல் வேறு, கொள்கையும் நடைமுறையும் வேறு. கருத்தியல் என்பது சமூகத்தைப் புரிந்துகொள்ளும் சிந்தனைச் சட்டம்; கொள்கை என்பது அதற்கேற்ற நடைமுறை. ஒரு கருத்தியலைப் பேசுவதாலேயே ஒருவர் அதற்குரிய கொள்கைகளைத் தன் வாழ்க்கையில் பின்பற்றுபவராகிவிட முடியாது. சாதி, மதம் அல்லது தனிநபர் கவர்ச்சியின் அடிப்படையில் இயங்கும் அமைப்புகளுக்கு ஆழமான கருத்தியல் அடித்தளம் தேவையில்லை. அத்தகைய சூழல்களில் கொள்கை என்பது மக்களைத் திரட்டுவதற்கான வெறும் கருவியாக மட்டுமே சுருங்கிவிடுகிறது. எனவே, ஓர் இயக்கம் என்ன பேசுகிறது என்பதை விட, அது எவ்வாறு செயல்படுகிறது என்பதையே நாம் கவனிக்க வேண்டும்.
தனிநபர் ஒழுக்கம்
ஒரு இயக்கம் சமூக நீதியைப் பேசலாம்; ஊழலை எதிர்க்கலாம்; சாதி ஒழிப்பை வலியுறுத்தலாம். ஆனால், அந்த இயக்கத்தில் இருப்பவர்கள் தங்கள் தனிப்பட்ட வாழ்க்கையில் எத்தகைய ஒழுக்க நெறிகளைக் கடைப்பிடிக்கிறார்கள் என்பது புறக்கணிக்க முடியாத கேள்வி.
சில புரட்சிகர அமைப்புகள் உறுப்பினர்களின் ஒழுக்கம், கட்டுப்பாடு, பொதுச் சொத்துப் பாதுகாப்பு ஆகியவற்றுக்கு முக்கியத்துவம் அளிக்கின்றன. இருப்பினும், பல கட்சிகளிலும் இயக்கங்களிலும் கொள்கை ஒழுக்கத்தைக் காட்டிலும் ஆள் திரட்டும் திறன், தேர்தல் வெற்றி, பணவளம் ஆகியவற்றுக்கே முன்னுரிமை அளிக்கப்படுகிறது.
ஒருவர் பொருளாதார மோசடியில் ஈடுபட்டிருந்தாலோ அல்லது பெண்களுக்கு எதிரான குற்றங்களில் சிக்கியிருந்தாலோ, அவருடைய அமைப்புசார்ந்த திறமை காரணமாக அவர் தொடர்ந்து பாதுகாக்கப்படும் நிலை உருவாகிறது. நம்பகத்தகுந்த ஆதாரங்களுடன் குற்றச்சாட்டுகள் உறுதிப்படுத்தப்பட்ட பின்னரும் அமைப்பின் நலன் கருதி ஒருவர் பாதுகாக்கப்படுவது, அந்த அமைப்பின் ஒழுக்க அடித்தளத்தையே கேள்விக்குள்ளாக்குகிறது.
தனிநபர் திறனா, ஒழுக்கமா?
தவறிழைத்த ஒருவர் ஒரு அமைப்பிலிருந்து வெளியேற்றப்பட்டாலும், மற்றொரு அமைப்பு அவருடைய ஆள் திரட்டும் திறனை மட்டும் கணக்கில் கொண்டு அவரை ஏற்றுக்கொள்வது அரசியல் செயல்பாடுகளில் நிலவும் முரண்பாடாகும்.
இவ்வாறு ஒழுக்கக் குறைபாடுகளைக் கொண்டவர்கள் மாற்று அமைப்புகளில் தொடர்ந்து வலம் வருவது, அமைப்பின் ஒழுக்க விதிகளை அர்த்தமற்றதாக்கிவிடும். ஓர் இயக்கத்தின் வெற்றி என்பது எத்தனை பேரைத் திரட்டுகிறது என்பதில் மட்டும் அடங்கியிருக்க முடியாது; அது எத்தகைய மனிதர்களை உருவாக்குகிறது என்பதில்தான் அதன் உண்மையான வெற்றி அடங்கியுள்ளது.
ஒழுக்கத்தைப் பேணும் இயக்கங்களால் ஏன் பெருந்திரளான மக்களைத் திரட்ட முடிவதில்லை?
தனிநபர் ஒழுக்கத்திற்கு முக்கியத்துவம் அளிக்கும் இயக்கங்களில் இணைந்தால் கடுமையான விதிகளைக் கடைப்பிடிக்க வேண்டியிருக்கும் என்ற எண்ணம் சிலருக்குத் தயக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது.
சமூகத்தில் ஊழல், பொய், சுரண்டல் போன்றவை இயல்பானவையாக மாறிவிட்ட சூழலில், அவற்றுக்கு எதிராக நிற்கும் இயக்கங்கள் மக்களைத் திரட்டுவதில் சவால்களை எதிர்கொள்கின்றன. ஆனால், மக்களின் தற்போதைய மனப்போக்குகளுக்கு ஏற்ப தங்களை மாற்றிக்கொள்வதா அல்லது மக்களின் மனப்போக்குகளைச் சீரமைத்து புதிய சமூக விழுமியங்களை உருவாக்குவதா என்ற கேள்வி எழுகிறது. ஒரு முற்போக்கு இயக்கம் எப்போதும் இரண்டாவது பாதையையே தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும்.
தனிநபர் ஒழுக்கம்: தனிப்பட்ட விவகாரமா?
சமூக மாற்றத்தை நோக்கமாகக் கொண்ட இயக்கங்களில் தனிநபர் ஒழுக்கம் என்பது தனிப்பட்ட எல்லைகளைத் தாண்டிய சமூகப் பொறுப்பாகும்.
ஊழலை எதிர்க்கும் ஒருவர் ஊழலில் ஈடுபட்டாலோ, சாதி ஒழிப்பைப் பேசும் ஒருவர் தனிப்பட்ட வாழ்வில் சாதியைக் கடைப்பிடித்தாலோ, பெண்களின் விடுதலையைப் பேசிவிட்டு உரிமைகளை மீறினாலோ அந்த அரசியலின் நம்பகத்தன்மை கேள்விக்குள்ளாகிறது. எனவே, ஒழுக்கம் என்பது வெறும் தனிநபர்களைக் கட்டுப்படுத்துவது அல்ல; அது அதிகாரத் துஷ்பிரயோகத்தைத் தடுப்பதற்கும், அமைப்பின் மீதான நம்பிக்கையைப் பாதுகாப்பதற்குமான கருவியாகும்.
ஒழுக்கமே சமூக மாற்றத்தின் கருவி
ஒரு இயக்கம் தன் உறுப்பினர்களிடம் எதிர்ப்பார்க்கும் ஒழுக்கத்தைப் பொதுமக்களிடமும் வளர்க்கும் ஆற்றலைப் பெற வேண்டும்.
நிதி வரவு செலவுகளில் வெளிப்படைத்தன்மை
முடிவெடுக்கும் அதிகாரத்தில் பாலினச் சமத்துவம்
அமைப்புக்குள் சாதிப் பாகுபாட்டை எதிர்த்தல்
உறுப்பினர்களின் விமர்சனங்களுக்கு இடமளித்தல்
இத்தகைய நடைமுறைகளே ஒரு இயக்கத்தைத் தனிநபர்களைத் திரட்டும் அமைப்பிலிருந்து, மனிதர்களைச் செழுமைப்படுத்தும் சமூக மாற்ற இயக்கமாக வளர்க்கின்றன.
உண்மையான சமூகப் புரட்சி
தமிழ்நாட்டில் புதிய அமைப்புகள் தோன்றுவதும் மறைவதும் இயல்பு. ஆனால், ஒரு இயக்கத்தின் வரலாற்று முக்கியத்துவத்தை அதன் தோற்றத்தையோ தேர்தல் வெற்றியையோ கொண்டுமட்டும் தீர்மானிக்க முடியாது. அது எத்தகைய மனிதர்களை உருவாக்கியது என்பதே அதன் அளவுகோல்.
தனிநபர் ஒழுக்கம் இயக்கத்தின் அடித்தளம்; இயக்கத்தின் ஒழுக்கம் சமூகத்தின் நம்பிக்கை; அந்த நம்பிக்கையின் அடிப்படையில் உருவாகும் மக்கள் மாற்றமே உண்மையான சமூகப் புரட்சி!
— ஊரான்
.jpeg)