புதிய ஜனநாயகம் தினசரி முகநூல் பக்கத்தில் தோழர் ஆல்பர்ட் எழுதியுள்ள "கம்யூனிசத்தின் பெயரால் நடக்கும் பிழைப்பு வாதம்" என்ற கட்டுரை, பொதுவுடமை இயக்கங்களில் இருந்து வெளியேறும் சில தோழர்களின் அரசியல் ஊசலாட்டத்தையும், குட்டி முதலாளித்துவ வர்க்கத்தின் நிலையற்ற தன்மையையும் சுட்டிக்காட்டுகிறது. அதில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள பல அம்சங்கள் உண்மையைக் கொண்டவை.
 |
| தவெக-வில் CPI கட்சியின் சி.மகேந்திரன் |
ஆனால், அந்த நிகழ்வை வெறும் தனிநபர் ஒழுக்கக் குறைபாடாகவோ அல்லது அரசியல் நேர்மையின்மையாகவோ மட்டும் விளக்குவது முழுமையான மார்க்சிய அணுகுமுறையாகாது.
மார்க்சியப் பார்வையில், மனிதர்கள் தாங்கள் விரும்பியபடி தங்களை உருவாக்கிக் கொள்வதில்லை; அவர்கள் வாழும் சமூக உறவுகளும் பொருளாதாரச் சூழல்களும் அவர்களது சிந்தனையையும் ஆளுமையையும் வடிவமைக்கின்றன.
எனவே, கம்யூனிச இயக்கங்களில் இருந்து சிலர் வெளியேறுவதைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டுமானால், அவர்கள் பின்னால் நிற்கும் சமூக-பொருளாதார சக்திகளையும் ஆய்வு செய்ய வேண்டும்.
மாக்ஸிம் கார்க்கி தனது “மனித ஆளுமையின் சிதைவுகள்” நூலில் குறிப்பிட்டது போல, முதலாளித்துவம் மனிதர்களின் ஆளுமையை விரிவுபடுத்துவதில்லை; மாறாக அதைச் சுருக்கி, சந்தை மதிப்புகளுக்குள் அடைத்து விடுகிறது. குறிப்பாக தாராளமய பொருளாதாரக் காலத்தில், மனிதனின் மதிப்பு அவனது லட்சியம், தியாகம் அல்லது சமூகப் பங்களிப்பால் அல்ல; அவனது வருமானம், புகழ், நுகர்வுத் திறன் மற்றும் தனிப்பட்ட வெற்றியால் அளவிடப்படுகிறது.
இதற்கு இன்னொரு காரணமும் உண்டு. பொதுவுடமை இயக்கங்களில் செயல்படும் சில திறமையான தோழர்கள், தாங்கள் உருவாக்கிய அரசியல் செல்வாக்கு மற்றும் ஆளுமைக்கான உரிய அங்கீகாரத்தைப் பெறவில்லை என்ற உணர்வுக்கு ஆளாகிறார்கள்.
சில நேரங்களில் இயக்கத் தலைமைகளும், வளர்ந்து வரும் ஆளுமைகளை இயல்பாக வளர்த்தெடுப்பதற்குப் பதிலாக, அவர்களைப் போட்டியாளர்களாகக் கருதி ஒதுக்கவோ அல்லது கட்டுப்படுத்தவோ முயற்சிக்கின்றன. தனது ஆளுமையை இன்னொருவர் அபகரித்து விடுவார் என்ற அச்சம் தலைமைகளிடமும் உருவாகலாம்.
இதனால் ஏற்படும் விரக்தி, மனச்சோர்வு மற்றும் அரசியல் தனிமை உணர்வு காரணமாக சிலர் இயக்கத்தை விட்டு வெளியேறுகின்றனர்.
ஆனால் இந்த முரண்பாடுகளும் வெறும் தனிநபர் உளவியல் பிரச்சினைகள் அல்ல. போட்டி, தனிநபர் முன்னேற்றம், புகழ் வேட்டை மற்றும் நுகர்வு மதிப்பீடுகளை ஊக்குவிக்கும் இன்றைய தாராளமய சமூக-பொருளாதாரச் சூழலின் தாக்கங்களாகவே இவற்றைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.
நுகர்வு என்பது வெறும் பொருட்களை வாங்குவதோடு முடிவதில்லை. அது புகழ், அந்தஸ்து, தனிநபர் அங்கீகாரம், சமூக மதிப்பு ஆகியவற்றையும் உள்ளடக்கியது. சமூக வலைத்தளங்கள் வளர்ந்துள்ள இன்றைய காலத்தில், கூட்டுச் செயல்பாட்டைவிட தனிநபர் புகழ் அதிக முக்கியத்துவம் பெறுகிறது.
இதன் விளைவாக, இயக்கத்திற்காக உழைக்கும் ஒருவரின் மனதிலும் "எனக்கு என்ன கிடைக்கிறது?" என்ற கேள்வி இயல்பாகவே உருவாகிறது.
இதனால், கட்சிக்குள் இருக்கும் வரை ஒரு தோழர் "புரட்சியாளர்" என மதிக்கப்படுகிறார்; ஆனால் சமூகத்தின் நுகர்வு மற்றும் தனிநபர் வெற்றி சார்ந்த மதிப்பீடுகள் தொடர்ந்து அவரை வேறு திசையில் இழுக்கின்றன.
இந்த முரண்பாடு தீவிரமடையும் போது, அவரது அரசியல் ஆளுமை மெல்ல சிதையத் தொடங்குகிறது. அந்தச் சிதைவின் விளைவாகவே சிலர் தங்களது பழைய இலட்சியங்களை விட்டு விலகிச் செல்கிறார்கள்.
எனவே, சி.மகேந்திரன் போன்றவர்களின் அரசியல் நகர்வுகளை வெறும் "துரோகம்" என்று மட்டும் கூறிவிட முடியாது. அதே நேரத்தில் அதை சாதாரண தனிநபர் சுதந்திரமாகவும் குறைத்துவிட முடியாது. இது ஒரு வர்க்கத்தின் முரண்பாடு; தாராளமய முதலாளித்துவ சமூகத்தின் தாக்கம்; மேலும் சில நேரங்களில் இயக்கங்களுக்குள்ளேயே உருவாகும் அரசியல் மற்றும் அமைப்புரீதியான குறைபாடுகளின் வெளிப்பாடு.
இந்த உண்மைகளைப் புரிந்து கொள்ளாமல், வெளியேறுபவர்களை மட்டும் குற்றம் சாட்டுவதாலும், அல்லது அவர்களை முழுமையாக நியாயப்படுத்துவதாலும் எந்தப் பயனும் இல்லை.
மாறாக, மனித ஆளுமைகளைச் சிதைக்கும் சமூக-பொருளாதாரச் சூழலையும், அதற்கு எதிராக நிற்க வேண்டிய இயக்கங்களின் உள்முரண்பாடுகளையும் ஆய்வு செய்வதே மார்க்சிய அணுகுமுறையாகும்.
ஊரான்
திருமாவளவன்: கம்யூனிச சித்தாந்தம் உரு குலைந்து போக ஊரு விளைவித்த கோர்போச்சேவ் மனம் வெதும்பி மாண்டதை மானிடம் சந்தித்தது.. ஐந்து வருடங்களில் ரஷ்ய மக்கள் வீதிக்கு வந்து புலம்பி அழுதார்கள்..
ReplyDeleteஇவற்றையெல்லாம் பார்த்த பின்னும் இப்படிப்பட்ட பிறவிகள் நமக்கு நாச சக்தி தான்..
சித்தாந்தங்களை கையில் எடுப்பதும் கைவிடுவதும் பிழைக்க என்றால் இந்த பிழை சகிக்கவொன்னா சந்திப்பிழை...
உண்மை. சித்தாந்தங்களை பயன்படுத்தி ஆளுமையை வளர்த்துக் கொண்டு பிறகு துரோகம் இழைக்கிறார்கள்.
Deleteதணிகாசலம்: வணக்கம்.
ReplyDeleteஇந்த கட்டுரையில் மூத்த கம்யூனிஸ்ட் திரு. மகேந்திரன் அவர்கள் கட்சியில் இருந்து விலகி, த.வெ.க வில் இனைந்ததை நியாயப்படுத்தும் அனைத்து காரணங்களும், மற்ற கட்சிகள் கூட்டணியில் இருந்து விலகி த.வெ.க வுக்கு ஆதரவு நிலையை எடுத்த செயலுக்கும் பொருந்தும் அல்லவா.
அல்லது
திரு. மகேந்திரன் அவர்களின் செயலால் பொதுவுடமை தத்துவம் தோற்றுவிட்டது என பொருள் கொள்ளலாமா?
வணக்கம் தோழரே,
Deleteஎனது கட்டுரையை வாசித்து நீங்கள் எழுப்பியுள்ள கேள்விகள், தற்போதைய தேர்தல் அரசியல் தளத்தில் பலருக்கும் எழக்கூடியவைதான். ஆனால், துரதிர்ஷ்டவசமாக எனது கட்டுரையின் தத்துவார்த்த நோக்கத்தை நீங்கள் தலைகீழாகப் புரிந்துகொண்டிருக்கிறீர்கள். நான் தோழர் மகேந்திரனின் செயலை எங்கும் ‘நியாயப்படுத்தவில்லை’; மாறாக, மார்க்சியப் பொருள்முதல்வாதப் பார்வையின் வழிநின்று அந்தச் செயலுக்கான புறவயமான காரணங்களை ‘பகுப்பாய்வு’ மட்டுமே செய்துள்ளேன்.
உங்களின் இரண்டு கேள்விகளுக்குமான தத்துவார்த்த விளக்கங்கள் இதோ:
1. கட்சிகள் கூட்டணி மாறுவதும், மகேந்திரன் கட்சி மாறுவதும் ஒன்றுதானா?
ஆம், இரண்டுமே ஒன்றுதான்; ஆனால் நீங்கள் நினைக்கும் அர்த்தத்தில் அல்ல.
மகேந்திரன் என்ற ஒரு தனிநபரின் ஆளுமை எவ்வாறு முதலாளித்துவ நுகர்வுச் சந்தையாலும், தாராளமயப் பொருளாதாரச் சூழலாலும் சிதைவுக்குள்ளாகித் தடம்மாறுகிறதோ, அதே புறவயமான அழுத்தங்களுக்குத்தான் இக்காலத் தேர்தல் அரசியல் கட்சிகளும் ஆட்படுகின்றன [தாராளமய பொருளாதாரக் கொள்கைகள் அமல்படுத்தப்பட்ட பிறகு, மனித வாழ்க்கையின் மையமாக நுகர்வுப் பண்பாடு மாற்றப்பட்டது.
முதலாளித்துவம் மனிதனை முழுமையான சமூக ஆளுமையாக வளர்க்க விரும்புவதில்லை.]
இன்று தங்களை 'முற்போக்கு' என்று சொல்லிக்கொள்ளும் பல கட்சிகள் வர்க்க உணர்வு நிலையையோ, கொள்கைத் தெளிவையோ கொண்டிருக்கவில்லை. அவைகளும் தேர்தல் வெற்றி, அதிகாரம், ஊடக வெளிச்சம், நிதிப் பலம் ஆகியவற்றை மட்டுமே இலக்காகக் கொண்ட 'நுகர்வுப் பண்டங்களாகவே' (Commodities) இயங்குகின்றன. எனவே, ஒரு தனிநபரின் ஆளுமை சிதைவதைப் போல, ஒரு கட்சியின் நிறுவன ஆளுமையும் (Institutional Personality) முதலாளித்துவச் சூழலில் சிதைவடைகிறது.
கருத்தியல் அற்ற, வெறும் தேர்தல் ஆதாயங்களுக்காகக் கட்சிகள் கூட்டணி மாறுவது என்பது நான் கட்டுரையில் குறிப்பிட்ட அதே 'குட்டி முதலாளித்துவ ஊசலாட்டத்தின்' கூட்டு வடிவமே தவிர வேறல்ல. எனவே, மகேந்திரனின் செயல் 'சரி' என்பதால் இதுவும் 'சரி' என்றாகாது; மாறாக, இரண்டுமே முதலாளித்துவச் சந்தை அரசியல் வடித்தெடுத்த ஒரே மாதிரியான சிதைவுகள்தான்!
2. மகேந்திரனின் விலகலால் பொதுவுடமை தத்துவம் தோற்றுவிட்டதா?
இது முற்றிலும் தவறான புரிதல். இயற்பியல் விதியை ஒரு விஞ்ஞானி சரியாகப் பயன்படுத்தத் தவறினால், அது விதியின் தோல்வி அல்ல; அந்த விஞ்ஞானியின் பலவீனம்.
பொதுவுடமை தத்துவம் (Marxism) என்பது மனித சமூகத்தின் இயக்கப் போக்கை விளக்கும் ஒரு சமூக அறிவியல். ஒரு மனிதன் அந்தத் தத்துவத்திலிருந்து விலகிச் செல்கிறான் என்றால், அங்கே தத்துவம் தோற்கவில்லை; அந்த மனிதனின் தத்துவார்த்தப் பிடிப்புதான் தோற்றுப் போயிருக்கிறது.
'மனித ஆளுமையின் சிதைவு' (Disintegration of Personality) என்பதே பொதுவுடமைத் தத்துவத்தின் வழிகாட்டுதலில் இருந்து ஒரு மனிதன் விலகி, முதலாளித்துவச் சுயநலத்திற்குள் சுருங்குவதுதான். இதே சமூக அமைப்பிலும், அடக்குமுறைகளையும் வறுமையையும் தாங்கி கொள்கை மாறாமல் வாழ்ந்த எண்ணற்ற கம்யூனிஸ்டுகள் நமக்கு முன்னுதாரணங்களாக இருக்கிறார்கள்.
எனவே, தனிநபர்களின் வீழ்ச்சி என்பது தத்துவத்தின் வீழ்ச்சி அல்ல. சொல்லப்போனால், முதலாளித்துவச் சமூகம் மனிதர்களை எப்படியெல்லாம் சிதைக்கும் என்று மார்க்சியம் முன்கூட்டியே கணித்திருந்த தத்துவார்த்த உண்மையைத்தான் மகேந்திரன்களின் தடம்மாற்றம் மீண்டும் ஒருமுறை நிரூபித்துக் காட்டுகிறது.
நாம் செய்ய வேண்டியது, மனிதர்களைச் சிதைக்கும் இந்த முதலாளித்துவ சமூக-பொருளாதார அமைப்புக்கு எதிரான கருத்தியல் போராட்டத்தைத் தீவிரப்படுத்துவதே ஒழிய, தத்துவத்தின் மீது பழிபோடுவது அல்ல.
நன்றி,
தணிகாசலம்: வணக்கம்.
Deleteநீண்ட நெடிய பொதுவுடமை வரலாறு கொண்ட திரு. மகேந்திரன் அவர்கள் பொதுவுடமை சித்தாந்தத்தில் இருந்து விலகி சராசரி அரசியலுக்கு மாறுவதை "முதலாளித்துவ நுகர்வு, தாராளமய பெருளாதார சூழல் போன்ற காரணிகளால் ஏற்பட்ட சிதைவுதான் காரணம் என்கிற வகையிலும்,
மற்ற கட்சிகளை சார்ந்தவர்கள் கட்சி மாறினால் அதை "நுகர்வு பண்டங்கள்" என்ற சிறுமை படுத்தி, இரண்டும் வெவ்வேறானவை என்ற கோணத்தில் கட்டுரை இருப்பதாக நான் உணர்ந்தேன்.
தங்களின் பதிலும் அவ்வாறே உள்ளதாக கருதுகிறேன்.
இன்றைய இந்திய அரசியல் சூழல் என்பது மக்களால் தீர்மானிக்கப்படுகிறது. என்னதான் வெவ்வேறு கொள்கை கோட்பாடுகளை கொண்ட கட்சிகள் பல இருந்தாலும் அவை அனைத்தும் ஒர் கொள்கையில் ஒன்று படுகின்றனர். அது "இந்து சனாதன தர்மம் " ஆகும்.
பிஜேபி, காங்கிரஸ், கம்யூனிஸ்ட்கள், மாநில கட்சிகளான திமுக, அதிமுக, சமாஜ்வாடி, ஜனதாதளம், தெலுங்குதேசம், திரிணாமுல் என எல்லா கட்சிகளும் இதில் ஒன்றாக இருக்கின்றனர். பெரும்பாலான மக்களும் அதே மனநிலையில் உள்ளனர்.
இந்த சித்தாந்தம் உள்ள வரை இந்தியாவில் பொதுவுடமை தத்துவம் வளர்வதற்கு வாய்ப்பு இல்லை என கருதுகிறேன்.
எனவே இந்திய அரசியல் என்பது அருவருக்கத்தக்க மனிதர்கள் விளையாடும் ஆட்டம்.
இங்கே உண்மை, நேர்மை, அறம், மனிதம் போன்ற சித்தாந்ததிற்கும், கருத்தியல் சித்தாந்ததிற்கும் வேலை இல்லை.
நன்றி.
வணக்கம் தோழரே,
Deleteஉங்களின் விரிவான தொடர் விவாதத்திற்கு நன்றி. உங்களின் இந்த வாதத்திலும் சில அடிப்படையான தத்துவார்த்த மற்றும் அரசியல் புரிதல் பிறழ்வுகள் உள்ளன என்பதைச் சுட்டிக்காட்ட விரும்புகிறேன்.
1. தனிநபரும் கட்சிகளும் வெவ்வேறானவை அல்ல
மகேந்திரன் என்ற தனிநபர் கட்சி மாறுவதையும், பிற கட்சிகள் தடம்மாறுவதையும் நான் 'வெவ்வேறானவை' என்று கூறவில்லை; மாறாக, இரண்டும் தன்மையில் ஒன்றுதான் என்றுதான் மிகத் தெளிவாகக் குறிப்பிட்டிருந்தேன்.
முதலாளித்துவ நுகர்வுச் சந்தை என்பது தனிநபரை மட்டும் பண்டமாக மாற்றுவதில்லை; அது ஒட்டுமொத்தத் தேர்தல் அரசியல் கட்சிகளையும், அவற்றின் நிறுவன ஆளுமையையும் கூட ஒரு நுகர்வுப் பண்டமாகவே (Commodity) மாற்றியமைக்கிறது. எனவே, இரண்டையுமே நான் ஒரே தராசில்தான் மதிப்பிடுகிறேன். இதில் எந்தச் சிறுமைப்படுத்துதலும் இல்லை, எதார்த்தமான வர்க்கப் பகுப்பாய்வு மட்டுமே உள்ளது.
2. அனைத்துக் கட்சிகளும் "சனாதன தர்ம" முகாமா? — தவறான புரிதல்
இந்தியாவில் உள்ள அனைத்துக் கட்சிகளையும், சனாதனத்தை நேரடியாகத் தனது அரசியல் சித்தாந்தமாகக் கொண்டு செயல்படும் பா.ஜ.க (BJP) என்ற ஒரே முகாமிற்குள் அடைப்பது அரசியல்ரீதியாக முற்றிலும் தவறானது.
கட்சிகளில் உள்ள தனிநபர்கள் சிலர் தங்களின் தனிப்பட்ட வாழ்வில் சனாதனச் சடங்குகளைப் பின்பற்றுபவர்களாக இருக்கலாம். ஆனால், கட்சிகளின் கொள்கை மற்றும் சித்தாந்த அடிப்படையில் எல்லாக் கட்சிகளும் ஒன்றல்ல. "சனாதன தர்மத்தை ஒழிப்போம்" என்று அதிகாரப்பூர்வமாகப் பேசி, அதற்கான மாநாடுகளை நடத்தும் தி.மு.க-வையும், சனாதனத்தை ஏற்றுக்கொள்ளாத கம்யூனிஸ்டுகளையும், இதர மாநிலக் கட்சிகளையும் சனாதனத்தை நிலைநாட்டத் துடிக்கும் பா.ஜ.க-வோடு ஒரே தட்டில் வைப்பது அரசியல் பிழை. சனாதனத்தை எதிர்க்கும் கட்சிகளின் அரசியல் போதாமைகளை நாம் விமர்சிக்கலாமே ஒழிய, அவற்றையே சனாதனக் கட்சிகள் என்று முத்திரை குத்த முடியாது.
3. சனாதனம் மட்டுமே பொதுவுடைமைக்குத் தடையா?
"சனாதன தர்மம் இருக்கும் வரை இந்தியாவில் பொதுவுடைமை வராது" என்ற உங்களின் வாதம் தர்க்கத்திற்குப் புறம்பானது. உங்களின் வாதப்படியே பார்த்தால், சனாதன தர்மமே இல்லாத ஐரோப்பிய, அமெரிக்க மற்றும் பிற ஆசிய நாடுகளில் ஏன் இன்னும் பொதுவுடைமை மலரவில்லை?
இந்தியாவில் பொதுவுடைமை மலர்வதற்குச் சனாதனம் மட்டுமே தடையல்ல; அதைவிடப் பிரம்மாண்டமான உலகளாவிய தடை என்பது, இன்றைய முதலாளித்துவ தாராளமயம் வடித்தெடுத்துள்ள நுகர்வுப் பண்பாடுதான். அது மனிதர்களின் கூட்டுச் சமூக உணர்வை மழுங்கடித்து, அவர்களைத் தனிநபர் சுயநலத்திற்குள் சுருக்கி வைத்திருக்கிறது. உலகளவில் பொதுவுடைமைக்கு எதிராக நிற்கும் இதே மூலதனச் சூழ்ச்சிதான் இந்தியாவிலும் முதன்மைத் தடையாக இருக்கிறது.
4. விரக்தியும் அறியாமையும் தீர்வாகாது!
"இந்திய அரசியல் அருவருக்கத்தக்க மனிதர்கள் விளையாடும் ஆட்டம்; இங்கே உண்மை, நேர்மை, அறத்திற்கு இடமில்லை" என்று நீங்கள் கூறுவது உங்களின் தனிப்பட்ட விரக்தியையும், அரசியல் புரிதலின்மையை மட்டுமே காட்டுகிறது.
தேர்தல் அரசியல் களத்திற்கு வெளியே, இந்த நாட்டின் உழைக்கும் மக்களுக்காகவும், பழங்குடியினரின் உரிமைகளுக்காகவும் தங்களின் ஒட்டுமொத்த வாழ்வையும், உயிரையும் பணையம் வைத்து உண்மை, நேர்மை, அறத்தோடு களமாடிக் கொண்டிருக்கும் எண்ணற்ற கம்யூனிஸ்டுகளும், நக்சல்பாரிகளும், சமூகச் செயல்பாட்டாளர்களும் இன்றும் இந்த மண்ணில் வாழவே செய்கிறார்கள். கார்ப்பரேட் ஊடக வெளிச்சம் இவர்களின் தியாகங்களை வெளிஉலகுக்குக் காட்டுவதில்லை என்பதால், அறமே அழிந்துவிட்டது என்று முடிவுக்கு வருவது வரலாற்றுப் பிழையாகும்.
அரசியல் என்பது வெறும் சாக்கடை அல்ல; அது அதிகாரத்திற்கான வர்க்கப் போராட்டம். அருவருப்புகளைக் கண்டு விலகுவது நுகர்வோர் மனநிலை; அதை மாற்றுவதற்குத் தத்துவார்த்தக் களத்தில் இறங்கிப் போராடுவதுதான் மார்க்சிய நெறி.
நன்றி.
அரசு: [23/06, 8:43 am] Arasu: தனிநபர் உளவியல் பிரச்சினைகள் அல்ல. போட்டி, தனிநபர் முன்னேற்றம், புகழ் வேட்டை மற்றும் நுகர்வு மதிப்பீடுகளை ஊக்குவிக்கும் இன்றைய தாராளமய சமூக-பொருளாதாரச் சூழலின் தாக்கங்களாகவே இவற்றைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.
ReplyDelete[23/06, 8:44 am] Arasu: போட்டி,தனிநபர் முன்னேற்றம் இந்த இடத்தில் புகழ் வேட்கையா ?
புகழ் வேட்டையா?
வேட்கை
Deleteதனிநபர் மீதான இன்றைய புறநிலைத் தாக்கங்களே அடிப்படை. புறநிலையை புரிந்து கொண்டு அணிகளை அரசியல் படுத்தவில்லை என்றால் இந்தப் போக்குகள் ஒரு தொடர்கதைதான். தலைமையையே புறநிலைத் தாக்கங்கள் சிதைக்கும் போது அதில் உள்ள சில ஆளுமைகள் வெளியேறுவதும் நடந்து கொண்டிருக்கிறது. இந்த இடத்தில் அதாவது தலைமையினால் மொத்த இயக்கமும் தனது ஆளுமையை இழக்கிறது.
இது ஒரு விரிவான தலைப்பு. சுருக்கமாக எழுதி இருக்கிறேன்.
துரை: தோழர் மகேந்திரன் அவர்களின் அரசியல் நிலைப்பாட்டில் சற்றே ஆதங்கம் இருந்தாலும் இன்றைய சமூக, பொருளாதார எதார்த்த நிலையும் கட்சிகளுக்குள்ளேயே இருக்கும் முரண்பாடுகளும் எப்படிப்பட்ட மனிதனையும் நிலைகுலையச் செய்யும் என்பது தங்களின் கட்டுரைவாயிலாக ( நான் புரிந்துகொண்டது) அறிய முடிகிறது.
ReplyDeleteசி.மகேந்திரனைப் போல எண்ணற்ற ஆளுமைகள் கடந்த காலங்களிலும் சிதைந்துள்ளன. நிகழ்காலத்திலும் சிதைந்து வருகின்றன. இந்த ஆளுமைச் சிதைவு தனி நபர்களுக்கு மட்டுமல்ல கட்சிகளுக்கும் பொருந்தும்.
Delete